Εισήγηση του Στεκιού στην Ανοιχτή Συνάντηση Μνήμης για τα δύο χρόνια από την απώλεια του συντρόφου Λάρι που διοργανώθηκε το Σάββατο 20.9.2025 / https://ypostego.wordpress.com/2025/09/12/synantisi-mnimis-lari-2hronia/

PDF

Μαζευτήκαμε σήμερα εδώ, στο Υπόστεγο, για μια ακόμη φορά, στη μνήμη του συντρόφου μας Λάρι που χάθηκε στις 18 Σεπτέμβρη του 2023. Δεν έχουμε να πούμε πολλά νέα πράγματα από πλευρά μας, πέρα από όσα έχουμε ήδη πει και όσα καταγράψαμε στην διάρκεια αυτών των δύο χρόνων… Δεν θέλαμε να γράψουμε και δεν γράψαμε μία νέα ολοκληρωμένη εισήγηση για σήμερα… Δεν είχαμε κάποιον συγκεκριμένο σκοπό κατά νου με τη διοργάνωση αυτής της συνάντησης, πέραν του να βρεθούμε όσοι και όσες είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε τον Λάρι, ώστε να ελαφρύνει λίγο ο πόνος της απώλειας, και να αντιμετωπίσουμε την απουσία του συλλογικά. Όπως τότε, τις πρώτες μέρες μετά τον θάνατό του, έτσι και τώρα, ο μόνος τρόπος που μπορούμε ως Υπόστεγο να διαχειριστούμε την σκληρή απώλεια ενός* συντρόφου είναι να ανταμώσουμε, να σταθούμε κοντά ο ένας στην άλλη, να μιλήσουμε, να ακούσουμε, να γελάσουμε, να κλάψουμε και να απαλύνουμε τον πόνο μας… Να νιώσουμε ότι ο Λάρι βρίσκεται κοντά μας… Να μην ξεχάσουμε τις λεπτομέρειες του προσώπου του, τη φωνή του, το γέλιο του, τις τοποθετήσεις του… Να τις ξαναθυμηθούμε, και να τις υπενθυμίζουμε όσα χρόνια και αν περάσουν, ώστε να μείνει ζωντανός στις μνήμες και τις καρδιές μας… Να μοιραστούμε ξανά ιστορίες, τόσο από τις νίκες και τις χαρές, όσο και από τις ήττες και τις λύπες που ζήσαμε μαζί του… Να απαριθμήσουμε ξανά το πόσα πράγματα μάς έμαθε στη θεωρία και στην πράξη, το πόσες αξίες μάς μετέδωσε… Να υπενθυμίσουμε στους εαυτούς και στις εαυτές μας το πόσο ακέραια είχε επιλέξει να στέκεται ως πολιτικό υποκείμενο, δίπλα σε μας αλλά και σε κάθε κατατρεγμένο άτομο, από τις φυλακές και τα κέντρα κράτησης μέχρι τις πορείες και τα δικαστήρια… Να εκτιμάμε εκ νέου, κάθε χρόνο και λίγο παραπάνω, τη συμβολή του στο κίνημα και στους αγώνες, όχι μόνο σε ότι αφορά το Υπόστεγο, αλλά και ευρύτερα… Είναι τόσο πολλές οι διαδηλώσεις, οι δράσεις, οι συνελεύσεις, οι διαχειριστικές, τα συντονιστικά, τα γλέντια και οι εκδηλώσεις που συναντηθήκαμε ή διοργανώσαμε από κοινού όλα αυτά τα χρόνια, που καταλήγουν να συνθέτουν μία διαδρομή, συνυφασμένη με την ιστορία και το παρελθόν του Υποστέγου από την πρώτη μέρα… Ό,τι συνέλευση ή δομή συνεχίζει να υπάρχει στο Υπόστεγο μέχρι σήμερα, αλλά και ο χώρος ο ίδιος, οφείλουν σε μεγάλο βαθμό την ύπαρξη και την άνθισή τους στην πολύτιμη συμβολή του Λάρι…

Η απουσία του αυτά τα δύο χρόνια, μάς ώθησε να γίνουμε λίγο καλύτεροι/-ες. Μάθαμε να επιμένουμε παραπάνω σε κάθε προσπάθειά μας να αλλάξουμε τον κόσμο. Μάθαμε να εκτιμάμε και να έχουμε περισσότερη εμπιστοσύνη στους αγώνες μας. Μάθαμε να φοβόμαστε λιγότερο, να παίρνουμε παραπάνω ρίσκα, αλλά και να είμαστε πιο ανεκτικές και κατανοητικοί η μία στον άλλο. Μάθαμε να αγαπάμε λίγο περισσότερο τα συντρόφια μας, να ενδιαφερόμαστε και να αλληλοφροντιζόμαστε, να στεκόμαστε λίγο πιο έμπρακτα αλληλέγγυοι/-ες μεταξύ μας, να έχουμε περισσότερη υπομονή και καλή διάθεση στις δυσκολίες… Γιατί εμπεδώσαμε μία σκληρή πραγματικότητα: ότι όσο και αν αγωνιζόμαστε ενάντια στην αδικία και την ανισότητα με όλες μας τις δυνάμεις, δεν μπορούμε να περιμένουμε ανταλλάγματα ή άμεσα αποτελέσματα. Τίποτα δεν θα μας δοθεί πίσω απλόχερα ή χαριστικά… Και ακόμα και αν κάτι μας δοθεί, ίσως να μην μπορούμε να το δούμε ή να το μετρήσουμε… Και το βασικότερο, ακόμα και αν μετριέται μπορεί να μην προλάβουμε να το ζήσουμε… Ο Λάρι τουλάχιστον, απέναντι στην αβεβαιότητα, μία τέτοια βεβαιότητα είχε επιλέξει. 2 Να πορεύεται και να αγωνίζεται: ακούραστα, με αισιοδοξία, επιμονή, υπομονή και συνέπεια, χωρίς να έχει ίχνος αμφιβολίας ή δισταγμού για τον τελικό του σκοπό, δηλαδή την οικοδόμηση ενός κόσμου ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης. Πάντα με πολλή δουλειά, χωρίς γκρίνια και αντιστεκόμενος στις απογοητεύσεις, αποτελούσε και θα αποτελεί τη φωτεινή πηγή της αισιοδοξίας μας. Αφού επιβιώσαμε από τον χαμό του, τότε όλα μπορούμε να τα καταφέρουμε. Προσπαθούμε να μετατρέψουμε το πένθος μας σε κίνητρο συνεχίσουμε την διαδρομή μας στην κατεύθυνση της ελευθεριακής κουλτούρας. Της κουλτούρας που, παρά τις δυσκολίες των καιρών, επιλέξαμε να υπερασπιστούμε και να συντηρήσουμε μαζί με τον Λάρι στις γειτονιές των νοτίων, και όχι μόνο…

Τα δύο αυτά χρόνια το πένθος και η ανείπωτη θλίψη έρχονται και φεύγουν ανά καιρούς. Αποδεχτήκαμε πλέον ότι θα κουβαλάμε πάντα το βάρος, την οργή, την απορία και τη στενοχώρια που μας προξένησε η απώλειά του. Όμως είμαστε αναγκασμένοι/-ες να συνεχίσουμε να ζούμε και να αγωνιζόμαστε. Έτσι θα έκανε και εκείνος… Όλα αυτά τα συναισθήματα κάποια στιγμή μετουσιώνονται σε συμβιβασμό με το ότι αυτή η αδικία είναι η μόνη που δεν είναι στο χέρι μας, σε αντίθεση με όλες τις άλλες κοινωνικές αδικίες ενάντια στις οποίες αγωνιζόμαστε… Σε συμβιβασμό με το ότι η ζωή ρέει αδιάκοπα, χωρίς τη φυσική παρουσία του Λάρι μας… Ο χρόνος κυλάει και δεν σταματάει, ακόμα και αν ένα κομμάτι μας πάγωσε για πάντα σε εκείνο το απόγευμα της 18ης Σεπτέμβρη…

Η ζωή λοιπόν συνεχίζεται δίχως άλλη επιλογή, σίγουρα πιο φτωχή χωρίς τον Λάρι. Ο πλούτος μας όμως έγκειται στο ότι είχαμε την τύχη να τον έχουμε δίπλα μας. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες γεννιούνται, μεγαλώνουν και πεθαίνουν. Όσο όμως είμαστε εδώ, επιλέγουμε να αγκαλιάζουμε όσους και όσες έρχονται, να εκτιμάμε όσα είναι δίπλα μας και να θυμόμαστε όσα συντρόφια έφυγαν, χωρίς να θεωρούμε τίποτα δεδομένο. Έτσι, είμαστε οι πιο πλούσιοι άνθρωποι του κόσμου, πλούσιοι από συναισθήματα, εμπειρίες και μνήμες, πλούσιοι σε ανθρώπους και σε συντροφικές σχέσεις.

Υ.Γ.: Ο Λάρι ήταν πάντα δίπλα στους μετανάστες και τις μετανάστριες, και πολιτικά και προσωπικά. Πολλά από εμάς τον γνωρίσαμε σε δράσεις και συλλογικότητες αλληλεγγύης στα αδέρφια μας από άλλες χώρες. Ας το θυμόμαστε αυτό τώρα, που οι πόλεμοι θεριεύουν και η καπιταλιστική βαρβαρότητα και ο κρατικός ολοκληρωτισμός βάζουν στο στόχαστρο τα πιο ευάλωτα από εμάς.

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο / 20.09.2025

Δύο χρόνια μετά από την απώλεια του συντρόφου και φίλου μας Λάρι, δημοσιεύουμε σε ηλεκτρονική μορφή την έκδοση που επιμεληθήκαμε, τυπώσαμε και παρουσιάσαμε τον Σεπτέμβριο του 2024 στην Ανοιχτή Εκδήλωση Μνήμης.

Η παρούσα έκδοση, η οποία κατά βάση επεξεργάστηκε και κυκλοφορεί από τον κόσμο που δραστηριοποιείται σε αυτή τη χρονική φάση στο Υπόστεγο, επιχειρεί να αποτελέσει μια αποτύπωση της παρουσίας του φίλου και συντρόφου μας Λάρι στο κινηματικό πεδίο. Κυρίως μέσα από κείμενα που συντάχτηκαν στο Υπόστεγο την περίοδο 2023-2024, μέσα από κείμενα που διαβάστηκαν στην ανοιχτή συνάντηση μνήμης της 5ης Νοεμβρίου 2023, μέσα από υλικό που μας στάλθηκε και μέσα από ό,τι δημοσιοποιήθηκε στο Athens Indymedia μετά τον θάνατό του. Αλλά και μέσα από αφίσες και κείμενα συλλογικοτήτων που συμμετείχε, καθώς και από φωτογραφίες από διαδηλώσεις και παρεμβάσεις, όπως και από στιγμές εντός του Υποστέγου.

Η ηλεκτρονική έκδοση περιλαμβάνει κάποιο νεότερο υλικό καθώς και ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις.

PDF

Η έκδοση σε έντυπη μορφή είναι διαθέσιμη στα ανοίγματα του Υποστέγου.

To Σάββατο 20.09 στις 18:30 θα πραγματοποιηθεί Ανοιχτή Συνάντηση Μνήμης για τα δύο χρόνια από την απώλεια του συντρόφου Λάρι.

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο | 25ης Μαρτίου 38 | https://ypostego.wordpress.com | ypostego@espiv.net

Ανοιχτή Συνάντηση Μνήμης για τα 2 χρόνια από την απώλεια του Συντρόφου μας Λάρι
Σάββατο 20 Σεπτέμβρη 2025, 18:30 στο κήπο του Στεκιού

Από τις συνελεύσεις, τα συντονιστικά, τις παρεμβάσεις και τις διαδηλώσεις …
Από τις καταλήψεις, τα στέκια και τις αυτοοργανωμένες δομές αλληλοβοήθειας…
Από την οργάνωση εκδηλώσεων και τη συνδιαμόρφωση λόγου ενάντια στους σχεδιασμούς και την προπαγάνδα των κυρίαρχων…
Από τις δικαστικές αίθουσες, τα κάθε είδους κελιά και τα κέντρα κράτησης μεταναστριών…
Από τις μάχες ενάντια στη λεηλασία της φύσης και την προάσπιση των γειτονιών μας από την επέλαση της ανάπτυξης…
Από την στήριξη των μεταναστευτικών αγώνων και την καθημερινή πάλη ενάντια στον φασισμό…
Απο τις βόλτες και τα γλέντια μας, τις χαρές και τις λύπες, τις νίκες και τις απογοητεύσεις…
Από τη συλλογική διαχείριση κινηματικών υποθέσεων και τις κουβέντες για τα μεγάλα ζητήματα της ύπαρξής μας…
Μέχρι και τον συνολικό αγώνα για ένα κόσμο Ελευθερίας, Ισότητας, Αλληλεγγύης.

Λάρι – Θανάσης Αρμάος (1981-2023)
Για πάντα δίπλα μας.
Για πάντα μέσα στις καρδιές μας.
Για πάντα Σύντροφος.

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο | 25ης Μαρτίου 38 | ypostego.wordpress.com | ypostego@espiv.net

Το Σάββατο 28 Σεπτέμβρη 2024 έλαβε χώρα στον κήπο του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού Αργυρούπολης Υπόστεγο η εκδήλωση μνήμης για τον έναν χρόνο από το αδόκητο «φευγιό» (18/9/23) του συντρόφου Λάρι (Θανάση Αρμάου). Στην εκδήλωση, στην οποία συμμετείχε πλήθος ανθρώπων που βρέθηκαν δίπλα του στη ζωή και στους αγώνες, φίλων, συντρόφων-συντροφισσών και συγγενών, μιλήσαμε και πάλι για εκείνον και για τα κοινά μας βιώματα, αναφερθήκαμε σε όσα κάναμε συλλογικά για να αντιμετωπίσουμε την απώλεια ενός συντρόφου από την κοινότητά μας, καθώς και μοιραστήκαμε σκέψεις και συναισθήματα. Επρόκειτο για μια ακόμα συνάντηση λυτρωτική για όλους, όλες και όλα μας που βρεθήκαμε εκεί, όπως εύστοχα επισημάνθηκε και από τον πατέρα του Λάρι.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης παρουσιάσαμε και την έκδοση «Για τον σύντροφο Λάρι», που ως Υπόστεγο επεξεργαστήκαμε και κυκλοφορήσαμε. Ένα βιβλίο 100 περίπου σελίδων, με ένα αρχικό σημείωμά μας για τον έναν χρόνο που πέρασε χωρίς αυτόν και για την αξία της μνήμης, με αφιερώσεις και αποχαιρετισμούς, με σκέψεις και λόγια του ίδιου, με φωτογραφίες, αφίσες και κείμενα από τις συλλογικότητες και τους αγώνες που συμμετείχε, από στιγμές που ζήσαμε μαζί. Αρκετά από τα παραπάνω παρουσιάστηκαν και σε σχετικό βίντεο που προβάλαμε προς το τέλος της εκδήλωσης.

Επίσης, έγινε αναφορά και στην τοιχογραφία που δημιουργήσαμε πρόσφατα εντός του Υποστέγου στη μνήμη του, τοιχογραφία που κοσμεί και το οπισθόφυλλο της έκδοσης. Ακόμα, μιλήσαμε για για το σύνθημα EAT THE RICH, το οποίο -βάσει πρότασης που είχε κάνει κάποτε ο Λάρι- αναγράφτηκε λίγο πριν την εκδήλωση σε σημείο του Υποστέγου, με στόχο να είναι ορατό από τα υπερπολυτελή διαμερίσματα του νέου τεράστιου συμπλέγματος πολυκατοικιών που ανεγέρθηκαν στο διπλανό οικόπεδο.

Όσα άτομα και συλλογικότητες επιθυμούν να προμηθευτούν αντίτυπα της έκδοσης «Για τον σύντροφο Λάρι», μπορούν να επικοινωνήσουν σχετικά μαζί μας (μέσω email στο ypostego@espiv.net). Σε κάθε περίπτωση η έκδοση θα είναι διαθέσιμη και στα ανοίγματα του Υποστέγου, καθώς και σε άλλους χώρους αγώνα.

Λάρι (1981-2023)
Για πάντα δίπλα μας στους αγώνες
Για μια ζωή ελευθερίας χωρίς θεούς και κράτη

Υπόστεγο – Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης
ypostego@espiv.net
https://ypostego.wordpress.com

Ανοιχτή Εκδήλωση Μνήμης για τον έναν χρόνο από την απώλεια του συντρόφου μας Λάρι

Ένας χρόνος από την ημέρα που έφυγε ο Λάρι (Θανάσης Αρμάος). Η απουσία του εξακολουθεί να βαραίνει το μυαλό και την καρδιά μας. Ένας χρόνος χωρίς τον φίλο και σύντροφό μας. Ένας χρόνος που μας λείπει η ψύχραιμη ματιά του και τα καθαρά λόγια του. Ένας χρόνος με ένα κενό που δεν αναπληρώνεται: στις συνελεύσεις, στις δράσεις, στις εκδηλώσεις, στα μαζέματα και στις ζωές μας.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα γίνει παρουσίαση έντυπης έκδοσης αφιερωμένης στη μνήμη του.

Σάββατο 28/9/2024 στις 18:00 στο Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο (25ης Μαρτίου 38).

Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο
25ης Μαρτίου 38 | ypostego@espiv.net | ypostego.wordpress.com

Σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ημέρα που έφυγε ο Λάρι (Θανάσης Αρμάος). Η απουσία του εξακολουθεί να βαραίνει το μυαλό και την καρδιά μας. Ένας χρόνος χωρίς τον φίλο και σύντροφό μας. Ένας χρόνος που μας λείπει η ψύχραιμη ματιά του και τα καθαρά λόγια του. Ένας χρόνος με ένα κενό που δεν αναπληρώνεται: στις συνελεύσεις, στις δράσεις, στις εκδηλώσεις, στα μαζέματα και στις ζωές μας.

Το Σάββατο 28 Σεπτέμβρη, στις 18:00, στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο θα γίνει Ανοιχτή Εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη του Λάρι. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα παρουσιαστεί έντυπη έκδοση που είναι αφιερωμένη στη μνήμη του.

Στις 18/9 έφυγε από τη ζωή ο σύντροφος μας Λάρι. Καλούμε όσες/όσα/όσους βρέθηκαν δίπλα του, στη ζωή και στους αγώνες, συντρόφισσες, συντρόφια και συντρόφους, συλλογικότητες, φίλες/φίλους, συγγενείς, γείτονες. Για να εκφράσουμε και να μοιραστούμε τις σκέψεις μας, να μιλήσουμε και να ακούσουμε για εκείνον.

Κυριακή 5/11, 14:00
Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο
Στον χώρο στον οποίο ο ίδιος δραστηριοποιήθηκε για περισσότερα από 10 χρόνια και στον οποίο τον γνωρίσαμε και αγωνιστήκαμε από κοινού

Λάρι Θανάσης Αρμάος (1981-2023)

Για πάντα μέσα στις καρδιές μας
για πάντα δίπλα στους αγώνες μας
…για έναν κόσμο, ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης

Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο
25ης Μαρτίου 38 | https://ypostego.wordpress.com
Για οποιαδήποτε επικοινωνία: ypostego@espiv.net

Ως Μολόχα, επιθυμούμε να δημοσιεύσουμε το κείμενο του συντρόφου μας Λάρι που έφυγε από κοντά μας στις 18/09/2023. Το κείμενο αυτό γράφτηκε στις 02/09 και αποτελούσε προσχέδιο για συζήτηση πάνω στο ζήτημα των εκλογών. Αφορμή για αυτό ήταν η πρωτοβουλία που είχε προκύψει μέσα από την συνέλευση μας για αντιεκλογική δράση τον Μάιο του 2023. Επιλέγουμε να το ανεβάσουμε αυτούσιο και χωρίς καμία επεξεργασία, διατηρώντας το όπως ακριβώς το είχε γράψει ο σύντροφος μας. 

Σύντροφε, πάντα παρών…
Ακολουθεί το κέιμενο:

Αντι-εκλογικός λόγος μετά τις εκλογές. 

Στις τελευταίες εκλογές καταμετρήθηκε το (ιστορικά) υψηλότερο ποσοστό αποχής, το οποίο μαζί με τις άκυρες και τις λευκές ψήφους έφτασε το 47.37%. Στην περιοχή μας, ως πρωτοβουλία από τον αυτό-διαχειριζόμενο χώρο Υπόστεγο, καλέσαμε σε συνειδητή αποχή από τις εκλογές, όπως άλλωστε έκαναν και σε άλλες περιοχές άτομα του αντι-εξουσιαστικού χώρου. Για αυτό θεωρούμε σημαντικό -και μετά τις εκλογές- να ακουστούν κάποιες σκέψεις, από αυτούς που (πράγματι) συνειδητά επέλεξαν να αποστασιοποιηθούν από την εκλογική διαδικασία.

Άλλωστε, η διαρκώς αυξανόμενη αποχή, σε κάθε εκλογική διαδικασία, αντιμετωπίζεται από τον κυρίαρχο δημόσιο λόγο ως κάτι το αρνητικό, ενώ αντίθετα εμείς θεωρούμε ότι είναι κάτι το απόλυτα θετικό. Ταυτόχρονα, απουσιάζει μια ουσιαστική ανάλυση για τα αίτια αυτή της (θετικής) εξέλιξης, καθώς αυτή συνήθως περιορίζεται σε αόριστες αναφορές όπως «οι πολίτες έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο πολιτικό σύστημα και πρέπει να τους ξανακερδίσουμε». Με αυτό τον τρόπο τα συστημικά ΜΜΕ, πολιτικοί και οι υπόλοιποι δημοσιολογούντες προσπαθούν συνειδητά να υποτιμήσουν την πολιτική επιλογή της αποχής-άκυρου-λευκού, ως μία αόριστη «ψυχολογική κατάσταση» και τελικά να προβάλουν το υπάρχον πολιτικό σύστημα ως την «μόνη λύση». 

Αυτό το πέπλο προστασίας που απλώνουν πάνω από το υπάρχον πολιτικό σύστημα δεν είναι τυχαίο: Από τα παλιά θεοκρατικά καθεστώτα -που κυβερνούσαν οι «ελέω θεού» μονάρχες, έως τα σύγχρονα αστικά δημοκρατικά καθεστώτα του δυτικού κόσμου, που μας κυβερνούν στο «όνομα του λαού», κοινή και αναμφισβήτητη διαπίστωση – μόνη λύση -ήταν ότι «ο λαός πρέπει να κυβερνηθεί». Σε αυτό συμφωνούν όλοι: Βασιλείς, δημοκράτες πολιτικοί, φασίστες, παπάδες, επιφανείς επιστήμονες και όλοι καθημερινά μας επιβεβαιώνουν ότι « ο λαός δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς Κυβέρνηση ». Έτσι το μόνο ερώτημα που θέτουν είναι «ποιος είναι ο καταλληλότερος να κυβερνήσει». Με άλλα λόγια, το εκλογικό δίλλημα -από το οποίο εμείς συνειδητά απείχαμε- , για το οποίο δεξιοί, αριστεροί και φασίστες διαγκωνίζονται στις εκλογές είναι ποιος τελικά θα είναι ο αρχηγός μας, ποιος θα μας εξουσιάζει, ποιος θα μας χειραγωγεί με απώτερο σκοπό την οικονομική μας εκμετάλλευση από τις κυρίαρχες τάξεις. 

Από αυτό το εκλογικό δίλημμά όλο και περισσότεροι αποστασιοποιούνται, αλλά όχι τυχαία, εξαιτίας μιας αόριστης «έλλειψης εμπιστοσύνης», όπως προαναφέραμε. Και στις μέρες μας οι κυβερνήσεις – που παρουσιάζονται ως η μόνη λύση – έχουν οδηγηθεί σε πλήρη παρακμή και έχουν χάσει κάθε ίχνος κύρους για μια σειρά από συγκεκριμένους λόγους: ανάμεσα σε άλλα οι ξεκάθαρες πλέον σχέσεις της Κυβέρνησης με την μαφία (Greek mafia), ο απόλυτος έλεγχος των Μ.Μ.Ε., οι επαναλαμβανόμενες κρατικές δολοφονίες ( Τέμπη – ναυάγιο Πύλου ), ο διαρκής εξευτελισμός των Κυβερνήσεων με σκάνδαλα ( υποκλοπές – SIEMENS – Νοvartis ), ο κυβερνητικά οργανωμένος έλεγχος της δικαστικής εξουσίας και ο εναγκαλισμός μεγάλου μέρους της αριστεράς με τις συστηματικές «λύσεις». ‘Όχι τυχαία λοιπόν οι κυρίαρχες τάξεις, άξιες περιφρόνησης, για να διατηρήσουν σήμερα την εξουσία τους, εγκαταλείπουν τις φιλελεύθερες αρχές τους και κάνουν χιλιάδες προσλήψεις ένστολων, υιοθετούν υπερορθόδοξες και φασιστικές θέσεις και πρακτικές και χτυπάνε τόσο κυριολεκτικά, όσο και με την γραφειοκρατία οποιοδήποτε χώρο μπορεί να διακινήσει αντίθετες απόψεις (εκκενώσεις καταλήψεων, έξωση από το κτήριο αρχαιολόγων, κατευθυνόμενή χρηματοδότηση σε ΜΜΕ, αντι-συνδικαλιστική νομοθεσία). Προσφεύγουν δηλαδή ξανά στην οργανωμένη κρατική βία και προσπαθούν να ενδυναμώσουν τα στοιχεία που θεμελιώνουν την ύπαρξη του Ελληνικού Κράτους: την γραφειοκρατία, την αστυνομία, την θρησκεία για να μας επιβάλλουν την «δημοκρατική τους Κυβέρνηση». 

Από την πλευρά μας, απείχαμε από τις εκλογές γιατί δεν χρειαζόμαστε κανέναν να μας κυβερνήσει. Κανείς δεν είναι κατάλληλος για κάτι τέτοιο, καθώς εμείς οι ίδιοι μπορούμε να ορίσουμε τι ζωές μας μόνοι μας. Για αυτό απορρίπτουμε κάθε «πεφωτισμένη» πολιτική θεωρία που διακηρύσσει προφητικά ότι μπορεί να προβλέψει το πως θα επιλυθούν στο μέλλον τα προβλήματα μας και επιλέγουμε την αυτό-οργάνωση μας. Απορρίπτουμε τις εκκλήσεις των πολιτικών που μας ζητούν να κάνουμε « λίγο ακόμα υπομονή γιατί… σε λίγο έρχονται καλύτερες μέρες» και καθορίζουμε μόνοι μας, σήμερα, εδώ και τώρα, τους τρόπους που θα δρούμε στην καθημερινότητα μας προσπαθώντας να εφαρμόσουμε αντι-εξουσιαστικές πρακτικές μέσα από θέσεις σαν τις ακόλουθες:  

• Στον νέο Ορθόδοξο φονταμενταλισμό και την πατριαρχεία, δηλώνουμε ότι δεν χρειαζόμαστε (ψευτο-)θεούς και επιλέγουμε ελεύθερα να ορίσουμε τα σώματα μας, προτάσσοντας την σεξουαλική ελευθερία, τον γυμνισμό και την αθεΐα. 
• Δεν χρειαζόμαστε την κρατική οργάνωση που πλέον εμφανώς προσπαθεί να ορίσει και να ελέγξει και την παραμικρή πτυχή της ζωής μας και μας αριθμοποιεί, αλλά δομούμε μικρές κοινότητες, όπου ελεύθερα επιλέγεται ο τρόπος οργάνωσης τους, στο πλαίσιο της ελευθερίας όλων και της αλληλεγγύης. Ταυτόχρονα αναζητούμε τους τρόπους επίλυσης των προβλημάτων που παρουσιάζονται στις κοινότητες μας, όχι με «νόμους», αλλά μέσα από την βιωματική εμπειρία, την αλληλοβοήθεια κα τη όξυνση της κριτικής μας αντίληψης.  
• Στην οικονομική εκμετάλλευση μας από τις κυρίαρχες τάξεις, που έχουν καταστήσει κανόνα την ανασφάλιστη εργασία, τις απλήρωτες ώρες εργασίας και τα εργατικά ατυχήματα, προτάσσουμε την κατάργηση της μισθωτής σκλαβιάς και εργαζόμαστε μόνο όσο είναι απαραίτητο για την επιβίωση μας και των κοινοτήτων μας, χωρίς κέρδος για κανέναν.
• Μπροστά στην ανείπωτη πλέον οικολογική καταστροφή, που έχει επιβάλει η αδηφάγα καπιταλιστική ανάγκη διαρκούς οικονομικής μεγέθυνσης (όπως τσιμεντοποίηση των βουνών για τοποθέτηση χιλιάδων ανεμογεννητριών) αδιαφορώντας για την απονέκρωση των δασών και των θαλασσών, προτάσσουμε οικολογικά κινήματα. Όχι όμως αόριστα, για μια γενική προστασία του περιβάλλοντας, αλλά με πολιτική βάση: την δημιουργία κοινωνιών που δεν θα πραγματοποιούν τις αναρίθμητες εντελώς ανούσιες αλλά ενεργοβόρες καθημερινές πράξεις, που σήμερα μας επιβάλλονται προκειμένου να επιβιώσει ο βιομηχανικός καπιταλισμός.  
• Για τις βόμβες που πέφτουν πλέον ξανά και στην Ευρώπη, δηλώνουμε ότι δεν έχουμε ανάγκη στρατούς και σύνορα, γιατί μπορούμε να ζήσουμε ειρηνικά, χωρίς τις κυβερνήσεις που προκαλούν τους πολέμους. Δείχνουμε καθημερινά έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες και παλεύουμε μαζί τους ενάντια σε κάθε είδους ρατσισμό και φασισμό, ζητώντας την κατάργηση όλων των αιτιών που προκαλούν την μετανάστευση (πόλεμους, αποικιακή εκμετάλλευση, περιβαλλοντικές καταστροφές) .

Αντιλαμβανόμαστε ότι μπροστά στα πανίσχυρα καπιταλιστικά κράτη, πολλοί θεωρούν κάθε διαφοροποίηση ως μάταιη και για αυτό επιλέγουν την αποστασιοποίηση και την σιγή, ως μια προσπάθεια διατήρησης της προσωπικής τους αξιοπρέπειας. Εμείς αντίθετα θεωρούμε ότι ειδικά σήμερα, ακόμα και η μικρότερη πολιτική πράξη έχει αξία και για αυτό καλούμε, στο βαθμό που ο καθένας μπορεί να μετασχηματίσει τις συμβολικές πράξεις -όπως η αποχή- σε δράσεις . 

Για μια ζωή ελευθερίας χωρίς θεούς και κράτη. 

Το Υπόστεγο αποχαιρετά τον σύντροφο και φίλο Λάρι που μας άφησε ξαφνικά στις 18/9.
Πενθούμε για τον άνθρωπο που ήταν από την αρχή εδώ. Από τη δημιουργία του Υποστέγου έως και σήμερα στους αγώνες, στους δρόμους, στα εγχειρήματα, στις χαρές και στις δυσκολίες. Ως σύντροφος πάντα με έμπρακτη αλληλεγγύη δίπλα στους κατατρεγμένους, πάντα με αυταπάρνηση και συνεχώς με νέες ιδέες και προτάσεις, με θετική ενέργεια για μια ζωή ελευθερίας χωρίς θεούς και κράτη.

Θα ζεις για πάντα μέσα στους αγώνες μας.
Λάρι Θανάσης Αρμάος πάντα παρών.

Αυτοδιαχειριζομενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο