Ως Συνέλευση για αυτοοργάνωση, αντίσταση, αλληλεγγύη στα Νότια – Μολόχα στηρίζουμε την Πορεία Υπεράσπισης των καταλήψεων & ελεύθερων χώρων που καλείται από Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Άνω-Κάτω Πατησίων, Κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο Ζιζάνια, Στέκια, καταλήψεις, συλλογικότητες το Σάββατο 21 Οκτωβρίου στις 12:00 στον Σταθμό ΗΣΑΠ Άνω Πατήσια.

Ακολουθεί το κείμενο της αφίσας:

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις. Κάτω τα χέρια από τα πάρκα και τις πλατείες. Η πόλη δεν ανήκει σε εργολάβους, επιχειρηματίες και τουρίστες. Η πόλη ανήκει σε μας που ζούμε τους χώρους και ζωντανεύουμε το χρόνο της. Σε εμάς που την χτίζουμε και παράγουμε τον πλούτο της.

Οι καταλήψεις και οι ελεύθεροι χώροι είναι η ζωή κόντρα στον καθημερινό θάνατο που μας επιβάλουν. Γιατί εκεί συγκρούεται η κουλτούρα της συλλογικοποίησης με την κουλτούρα της ιδιώτευσης. Εκεί οργανωνόμαστε ενάντια στις κρατικές πολιτικές, στον εξευγενισμό, στις περιφράξεις, στην ακρίβεια, στα αυξημένα νοίκια, στην τουριστικοποίηση και στην καταστολή. Για έναν κόσμο χωρίς ρατσισμό, κουϊροφοβία και πατριαρχία.

Οι εκκενώσεις των καταλήψεων Άνω-Κάτω Πατησίων (Νάξου 75 & Κρασσά) και Ζιζάνια (Φυλής & Φερών) δεν θα μείνουν αναπάντητες. Αλληλεγγύη στην εκκενωμένη κατάληψη Ευαγγελισμού (Κρήτη), και στα κατειλημμένα στέκια Πολυτεχνείου ΕΜΠ και “Καλιαρντά” που επανακαταλήφθηκαν.

ΝΤΟΠΙΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠ’ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ.

ΕΔΩ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Άνω-Κάτω Πατησίων

Κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο Ζιζάνια

Στέκια, καταλήψεις, συλλογικότητες

Τους τελευταίους μήνες ζούμε σε μια διαρκή συνθήκη αλλεπάλληλων «τυχαίων» ή «ακραίων» ή «αναπόφευκτων» γεγονότων. Ενδεικτικά αναφέρουμε την κρατική-καπιταλιστική δολοφονία στα Τέμπη, την δολοφονία μεταναστ[ρι]ών ανοιχτά της Πύλου, τις πυρκαγιές που ανενόχλητες κατέκαψαν δάση, σπίτια και άφησαν πίσω δεκάδες νεκρούς, την δολοφονία/πνιγμό ανθρώπου στο λιμάνι του Πειραιά και τώρα τον θάνατο ανθρώπων και την καταστροφή ολόκληρων περιοχών από το νερό και τη λάσπη.

Το κράτος, τώρα, περισσότερο από ποτέ, δεν ενδιαφέρεται ούτε για την ανθρώπινη ζωή ούτε για την φύση παρά μόνο για την διαιώνιση του ενώ οι ζωές των υποτελών τάξεων μετράνε όλο και λιγότερο στις εξισώσεις των κυρίαρχων. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι εν μέσω της πυρκαγιάς στη Δαδιά και ενώ ο κρατικός μηχανισμός έδειχνε ανήμπορος να επέμβει επέλεγε να επιτεθεί σε χώρους αντίστασης, αυτοοργάνωσης και αγώνα (Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Άνω-Κάτω Πατησίων, Κατάληψη Ζιζάνια, Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πολυτεχνείου) και μέσω κυβερνητικών στελεχών και πρωθυπουργού να πει ότι για τις φωτιές ευθύνονται οι μετανάστες.. Σε ευθυγράμμιση με τα αφεντικά τους τα κρατικοδίαιτα ΜΜΕ ύφαιναν και πάλι την υπερασπιστική γραμμή της κυβέρνησης κλείνοντας παράλληλα το μάτι στη δράση φασιστοειδών που ανέλαβαν τον ρόλο σερίφη. Τέλος ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας στρέφεται σε ρατσιστικές και ξενοφοβικές αντιλήψεις και συστρατεύεται με διαφόρων τύπων φασιστικές εφεδρείες αντί να στρέψει την οργή του εκεί που βρίσκεται ο εχθρός, στα υπουργεία και στα πολυτελή γραφεία.

Σε αυτή τη ζοφερή συνθήκη επιλέγουμε να μη βυθιστούμε στην κατάθλιψη και τη σιωπή. Προσπαθούμε, εκτός των άλλων, με τις δυνάμεις μας, να σπείρουμε στις περιοχές μας μηνύματα οργής και αντίστασης ενάντια σε αυτούς που κατατρώνε καθημερινά τις ζωές και μηνύματα αλληλεγγύης και στήριξης σε όλες τις αγωνιζόμενες, όλους τους κατατρεγμένους.

Αντικρατικός, αντιφασιστικός, αντιρατσιστικός, αντισεξιστικός αγώνας σε όλες τις γειτονιές

Μολόχα – Συνέλευση για αυτοοργάνωση, αντίσταση, αλληλεγγύη στα Νότια
επικοινωνία: moloha_notia@espiv.net

Να μην ξεχαστεί το έγκλημα στην Πύλο

Πριν λίγες εβδομάδες, ένα αλιευτικό με εκατοντάδες μετανάστες/στριες βυθίστηκε έξω από την Πύλο. Οι καταμετρημένοι νεκροί 84, εκατοντάδες οι αγνοούμενοι. Το ελληνικό Λιμενικό αδιαφόρησε επιδεικτικά για τη διάσωσή τους, ενώ υπάρχουν και μαρτυρίες ότι συνέβαλε καθοριστικά στη βύθιση του πλοίου.

Για την εκατόμβη αυτή, δεν έτρεξε κάστανο. Η καθημερινότητα των τηλεθεατών, των ψηφοφόρων και των τουριστών δεν έπρεπε να διαταραχθεί.Πρώτο μέλημα του πολιτικού θιάσου και των ΜΜΕ ήταν να απομακρύνει τις ευθύνες του Λιμενικού παραποιώντας τα γεγονότα, πέφτοντας σε δεκάδες αντιφάσεις. Δεν έτρεξε κάστανο, γιατί οι εκλογές απαιτούν εθνική ομοψυχία. Δεύτερο μέλημα, να μην ανοίξει επουδενί διάλογος για τις ευθύνες της μεταναστευτικής πολιτικής στους επαναλαμβανόμενους πνιγμούς ανθρώπων στη θάλασσα. Δεν έτρεξε κάστανο, γιάτι πάνω από τις ανθρώπινες ζωές είναι τα εθνικά συμφέροντα.

Άλλωστε οι ανθρώπινες ζωές στον καπιταλισμό δεν έχουν όλες την ίδια αξία. Ή, πιο σωστά, κάποιες ζωές δεν έχουν καμία αξία, όπως οι ζωές των μεταναστ[ρι]ών. Οι μετανάστ[ρι]ες αξιολογούνται ως εισβολείς, ως πρόβλημα, ως περιττοί/ες και αντιμετωπίζονται με τα όπλα της αστυνομίας, του στρατού και του λιμενικού. Εξάλλου, τα φτωχά άτομα σε αυτή (και σε κάθε) χώρα υποτιμούνται καθημερινά σε εργασιακές γαλέρες, νοσοκομεία, τρένα, σπίτια-τρώγλες, και ο θάνατος τους είναι «παράπλευρη απώλεια» και «ατομική ευθύνη». Με την σειρά τους, τα σώματα ασφαλείας ως προστάτες του εθνικού κορμού από εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς έχουν το ακαταλόγιστο, δεν λογοδοτούν πουθενά και με την πρώτη ευκαιρία πριμοδοτούνται με 600 ευρώ στο χέρι. Και έτσι οι πλούσιοι, ντόπιοι και ξένοι, ροκανίζουν δημόσιο χρήμα, χτίζουν κάθε σπιθαμή γης, «επενδύουν» και «καινοτομούν» και απολαμβάνουν τους καρπούς της υποτίμησης μας, των άθλιων εργασιακών συνθηκών, των ιδιωτικοποιήσεων, της λεηλασίας της φύσης.

Πριν λίγες εβδομάδες, ένα αλιευτικό με εκατοντάδες μετανάστες/στριες βυθίστηκε έξω από την Πύλο. Οι καταμετρημένοι νεκροί 84, εκατοντάδες οι αγνοούμενοι. Το ελληνικό Λιμενικό αδιαφόρησε επιδεικτικά για τη διάσωσή τους, ενώ υπάρχουν και μαρτυρίες ότι συνέβαλε καθοριστικά στη βύθιση του πλοίου.

Γιατί, όμως, βρέθηκαν όλοι/ες αυτοί/ες οι μετανάστ[ρι]ες πάνω σε ένα σαπιοκάραβο, ρισκάροντας τη ζωή τους; Μήπως για να γλυτώσουν από τους πολέμους (εμφύλιους και μη) στις πατρίδες τους, τις στρατιωτικές δικτατορίες και τα καθεστώτα, με την δεδομένη εμπλοκή της Δύσης (& της Ελλάδας) και όλων των κυρίαρχων δυνάμεων; Μήπως για μια καλύτερη ζωή, όπως άλλωστε κάνουν και πολλοί ντόπιοι/ες στις μέρες μας; Εξάλλου, στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας του καπιταλισμού, δισεκατομμύρια εργατών και εργατριών πρέπει να δουλεύουν κάτω από το όριο της φτώχειας και σε άθλιες συνθήκες για να εξασφαλίζονται τα κέρδη μικρών και μεγάλων αφεντικών και να διατηρείται η ευζωία των μεσαίων τάξεων των καπιταλιστικών μητροπόλεων.

Πριν λίγες εβδομάδες, ένα αλιευτικό με εκατοντάδες μετανάστες/στριες βυθίστηκε έξω από την Πύλο. Οι καταμετρημένοι νεκροί 84, εκατοντάδες οι αγνοούμενοι. Το ελληνικό Λιμενικό αδιαφόρησε επιδεικτικά για τη διάσωσή τους, ενώ υπάρχουν και μαρτυρίες ότι συνέβαλε καθοριστικά στη βύθιση του πλοίου.

Το ελληνικό Λιμενικό δεν παραβίασε τους κανόνες της μεταναστευτικής πολιτικής της Ε.Ε. Απλά τους εφάρμοσε λίγο ατσούμπαλα. Ξέχασε να φορέσει το προσωπείο του απόλυτου προστάτη των ανθρώπινων δικαιωμάτων, για το οποίο αυτοθαυμάζεται ο δυτικός πολιτισμός. Αν ενεργούσαν κατά γράμμα, οι λιμενικοί θα τους πήγαιναν στη στεριά για να τους φυλακίσουν σε ένα καμπ – στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μετά από ένα, δύο χρόνια εγκλεισμού στα «φιλόξενα» κοντέινερ, κάποιοι/ες/α θα αναγκάζονταν να γυρίσουν πίσω και λίγοι «τυχεροί» θα έπαιρναν κάποια χαρτιά, που θα τους εξασφάλιζαν τις χειρότερες δουλειές με τους χειρότερους μισθούς, στο έλεος των αφεντικών, των μπάτσων, των δικαστών και των ρατσιστών. Κάπως έτσι φτιάχνεται η εργατική τάξη στον καπιταλιστικό παράδεισο σήμερα και εξασφαλίζεται ο αλληλοσπαραγμός εντός της. Κάθε μέρα, Κράτος, ΜΜΕ, σχολεία, μας μαθαίνουν ότι ο εχθρός είναι και εντός των τειχών. Όχι στις τράπεζες και στα υπουργεία, όπως λέμε εμείς που γράφουμε αυτό το κείμενο, αλλά στις βάρκες, στα υπόγεια και στα παλιά σπίτια που μένουν σήμερα τα ταξικά μας αδέρφια. Αντί ομως ν’ αντιλαμβανόμαστε την κοινή μας μοίρα και να αγωνιζόμαστε μαζί, κάνουμε ότι δεν τους βλέπουμε.

Πριν λίγες εβδομάδες, ένα αλιευτικό με εκατοντάδες μετανάστες/στριες βυθίστηκε έξω από την Πύλο. Οι καταμετρημένοι νεκροί 84, εκατοντάδες οι αγνοούμενοι.

Όλα καλά λοιπόν…

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΑΝΤΙ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΕ-ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ-ΜΕΤΑΝΑΣΤ[ΡΙ]ΩΝ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΑ

Στηρίζουμε την διαδήλωση ενάντια στο κρατικό έγκλημα στην Πύλο | Πέμπτη 13/7, 19:00 Ομόνοια

Μολόχα – Συνέλευση για αυτοοργάνωση, αντίσταση, αλληλεγγύη στα Νότια

επικοινωνία: moloha_notia@espiv.net

Την Πέμπτη 22/6 κρεμάσαμε δύο πανό σε γειτονιές των νοτίων (Αργυρούπολη και Ηλιούπολη) για το έγκλημα στην Πύλο που οδήγησε στην δολοφονία εκαντοντάδων μεταναστριών και μεταναστών.

Ο πόλεμος προς τις εκτοπισμένες και τους εκτοπισμένους που διεξάγεται τα τελευταία χρόνια στα θαλάσσια και χερσαία σύνορα έχει όνομα. Λέγεται ευρωπαική και ελληνική μεταναστευτική πολιτική και περιλαμβάνει την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών στα συνορα ως εισβολή, «επιχειρήσεις απώθησης (pushbacks) στο Αιγαίο και παρανομοποίηση/εκγλεισμό όσων διασωθούν. Το Ελληνικό Λιμενικό πρωτοστατεί στον πόλεμο αυτό. Οργανώνει και πραγματοποιεί τα pushbacks και πολλές φορές οδηγεί στον πνιγμό μετανάστ@. Και σε αυτό το ναυάγιο φαίνεται ξεκάθαρα ο ρόλος του λιμενικού, όσο και αν οι κρατικές αρχές μαζί με τα ΜΜΕ εξαπολύουν ψέμματα για να ξεπλύνουν το αίμα τόσων ανθρώπων από τα χέρια τους. Μπόλικη εθνική ασφάλεια και ρατσισμό και ολίγη από υποκρισία εθνικού πένθους περιλαμβάνει το αφήγημα που ορίζει την ατζέντα του δημόσιου λόγου συγκαλύπτοντας την μεγαλύερη δολοφονία μεταναστ(ρι)ών (και γενικότερα το μεγαλύτερο ναυάγιο) που έχει συμβεί στην ανατολική μεσόγειο. Δολοφονία προλετάριων που αναζητούσαν μία καλύτερη ζωή.

Η κατάσταση των τελευταίων ετών δείχνει ότι οι ταξικοί διαχωρισμοί διαρκώς μεγαλώνουν και αυξάνεται ο αριθμός όλων αυτών που θεωρούνται περιττοί/ες/α από τον καπιταλισμό. Οι μη έχοντες, είτε ντόπιες είτε μετανάστες/τριες, αλλα ειδικά οι άνθρωποι χωρίς χαρτιά, αντιμετωπιζόμαστε φανερά ως αριθμοί, συχνά αμελητέοι στις εξισώσεις τους. Στα εργοτάξια, στα νοσοκομεία, στις ράγες, στις θάλασσες, οι ζωές μας υπολογίζονται με βάση το κόστος και το όφελος, με βάση τα καπιταλιστικά κέρδη και τα εθνικά συμφέροντα.

Ντόπιες/οι/α και μετανάστες/τριες/α να αντισταθούμε στην εντεινόμενη υποτίμηση των ζωών μας, συλλογικά και μακριά από τους πλαστούς διαχωρισμούς που μας επιβάλλουν οι απο τα πάνω. Να σπάσουμε το τείχος της αδιαφορίας και του κυνισμού, απέναντι στην θανατοπολιτική που εφαρμόζεται. Να βεθούμε με αποφασιστικότητα απέναντι στον φανερό και συγκαλυμμένο ρατσισμό της ελληνικής κοινωνίας.

Και στα Τέμπη και στην Πύλο,οι δολοφόνοι είναι οι ίδιοι.

Φράχτης Έβρου – Pushbacks – Λιμενική Αρχή, Δολοφονία είναι η Μεταναστευτική Πολιτική

Μολόχα – Συνέλευση για αυτοοργάνωση,αντίσταση, αλληλεγγύη στα νότια

moloha_notia@espiv.net

Tην Παρασκευή 31/3 μοιράσαμε το παρακάτω κείμενο στο Ελληνικό και κρεμάσαμε πανό με αφορμή τη σύγκρουση των τραίνων στα Τέμπη.

Ελεύθερες Δωρεάν και Ασφαλείς Μετακινήσεις σε Τραίνα/Μετρό/Λεωφορεία
… μη σου πω και σε αεροπλάνα και βαπόρια.

Δεν ήταν ατύχημα, ήταν δολοφονία με ευθύνη κράτους και κεφαλαίου. Ήταν θέμα χρόνου να χαθούν ανθρώπινες ζωές. Οι εργαζόμενοι/ες στο σιδηροδρομικό δίκτυο και τα σωματεία τους με απεργίες/ κινητοποιήσεις/ καταγγελίες προσπαθούσαν να αναδείξουν την κατάρρευση και την υπολειτουργία βασικών υποδομών, την υποστελέχωση, την ανεπαρκή εκπαίδευση και τον υπαρκτό κίνδυνο “ατυχημάτων”. Οι προσπάθειες τους – όπως όλες οι εργατικές διεκδικήσεις – αντιμετωπίζονται από κυβερνήσεις, αρμόδια υπουργεία, ελεγκτικές αρχές, διοικήσεις εταιριών και φυσικά τα ΜΜΕ με αδιαφορία, υποτίμηση έως και καταστολή.

Πάνω από όλα η ασφάλεια των κερδών των αφεντικών. Στο σύστημα που ζούμε είναι δεδομένο ότι βασικός σκοπός κάθε δραστηριότητας είναι το κέρδος. Αυτό καθορίζει ακόμα και τις υπηρεσίες που εξυπηρετούν τις καθημερινές μας ανάγκες (μετακίνηση, διατροφή, υγεία, εκπαίδευση κ.α.). Έτσι, η συντήρηση των υποδομών, η ποιότητα των υπηρεσιών και η βελτίωση των συνθηκών εργασίας αποτελούν κόστη για τα αφεντικά τα οποία προσπαθούν να αποφύγουν με κάθε ευκαιρία. Γι’αυτό και αυτά μετακυλίονται σε εμάς με αποτέλεσμα να αποκλείονται όλο και περισσότερα κοινωνικά στρώματα από βασικές υπηρεσίες.

Εχθρός μας ο καπιταλισμός. Είναι παγίδα να εστιάσουμε στη μία ή στην άλλη κυβέρνηση, σε ‘καλές’ ή ‘κακές’ εταιρείες. Το πρόβλημα είναι συνολικό. Οφείλουμε να αναρωτηθούμε αν αποδεχόμαστε την καπιταλιστική ανάπτυξη. Αν θέλουμε οι ζωές μας να εξαρτώνται από την ανεξέλεγκτη παραγωγή και την συνεχή κίνηση εμπορευμάτων, και τελικά αν θέλουμε να λογίζονται ως εμπορεύματα και να τιμολογούνται.

Δεν είναι εθνικό πένθος είναι ταξικός πόλεμος. Από την πρώτη στιγμή, η κυβέρνησηέσπευσε να κηρύξει εθνικό πένθος με μία κατεύθυνση συγκάλυψης για να διαχειριστεί τηνοργή. Ταυτόχρονα όμως αναφερόταν κυνικά στους νεκρούς ως “ανθρώπινες θυσίες” καικατέστειλε βίαια τις μαζικότερες κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες των τελευταίων ετών, πουδεν περιορίστηκαν μόνο στους δρόμους αλλά και σε καταλήψεις σχολείων και πανεπιστημίων.

Πρέπει να μας βρουν απέναντί τους. Απέναντι σε κάθε κρατικό αφήγημα, απορρίπτουμε κάθεείδους διαχωρισμό και προτάσσουμε την αλληλεγγύη. Οφείλουμε να μην τους χαρίσουμετίποτα και να αγωνιζόμαστε με βάση τις ανάγκες μας, ενάντια και πέρα από τα κέρδη τους.

Διεκδικούμε μέσα από συλλογικούς αγώνες ελεύθερες, δωρεάν και ασφαλείςμετακινήσεις για όλους/όλες/όλα.

Η ΟΡΓΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ. Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΔΡΑΣΗ.

ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΌ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ.

Μολόχα | Συνέλευση για Αυτοοργάνωση, Αντίσταση, Αλληλεγγύη στα Νότια

moloha_notia@espiv.net

Καθημερινά βιώνουμε την υποτίμηση των ζώων μας. Το κράτος κάνει πλάτες στα αφεντικά με την συνεχή κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων και την καταστολή σε όσους αντιδρούν, ακόμη και με φακέλωμα των συνδικαλιστών. Τα αφεντικά με την σειρά τους κάνουν λάστιχο τις σχέσεις εργασίας με εξοντωτικά ωράρια και αδήλωτη εργασία. Και όσο αυτοί πλουτίζουν, ο μισθός μας δεν αρκεί ούτε για τα αναγκαία ( ρεύμα, τρόφιμα, ενοίκιο κλπ ). Για εμάς δεν είναι απλά μια επέτειος.

ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

‘ΌΛΕΣ, ΟΛΟΙ, ΟΛΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

-10:00 πμ, Προ-συγκέντρωση στο Υπόστεγο για κοινό κατέβασμα (25ης Μαρτίου 38 – Αργυρούπολη)

-11:00 πμ, Συγκέντρωση στα Προπύλαια

Μολόχα – Συνέλευση για Αυτοοργάνωση, Αντίσταση, Αλληλεγγύη στα Νότια

Μετά από ένα πρώτο κύκλο συζητήσεων, τα άτομα που ανταποκριθήκαμε στα αρχικά καλέσματα (1 [1], 2 [2], 3 [3]) αποφασίσαμε την δημιουργία συνέλευσης που θα δραστηριοποίειται στις γειτονιές των Νοτίων.

Ως «Μολόχα – Συνέλευση για αυτοοργάνωση/αντίσταση/αλληλεγγύη στα Νότια» θέλουμε να απευθύνουμε ένα ακόμα ανοικτό κάλεσμα σε όποιο άτομο επιθυμεί να συμμετέχει στην συνέχιση των διαδικασιών της πολιτικής συγκρότησης του εγχειρήματος την Κυριακή 12/3 και ώρα 15:00 στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο (25ης Μαρτίου 38).

Μολόχα – Συνέλευση για αυτοοργάνωση/αντίσταση/αλληλεγγύη στα Νότια

τα αρχικά καλέσματα:
https://athens.indymedia.org/post/1621432/ 1η συνάντηση /5.11.22
https://athens.indymedia.org/post/1621620/ 2η συνάντηση /12.11.22
https://athens.indymedia.org/post/1621843/ 3η συνάντηση /20.11.22
https://athens.indymedia.org/post/1621972/ 4η συνάντηση /27.11.22