Κείμενο που μοιράζεται αυτή τη περίοδο στις γειτονιές μας

ΣΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟ

Η καπιταλιστική κρίση αλλάζει συνεχώς πρόσωπο (οικονομική, ενεργειακή, υγειονομική, περιβαλλοντική, μεταναστευτική κλπ) και τα σπασμένα της φορτώνονται ξανα και ξανά στις πλάτες μας. Κάθε φορά παρουσιάζεται ως «έκτακτη ανάγκη», μετατρέποντας το δήθεν προσωρινό και το «δεν γίνεται αλλιώς» σε μόνιμο καθεστώς κάνοντας την καθημερινότητα μας όλο και πιο σκληρή. Άγρια ταξική εκμετάλλευση (ανεπαρκείς μισθοί, ωράρια-λάστιχο, εργατικά «ατυχήματα»), στεγαστικό (ενοίκια χωρίς φρένο, εξώσεις), αδυναμία κάλυψης βασικών αναγκών (ακρίβεια σε σούπερ μάρκετ, λογαριασμούς, μετακινήσεις) και ένα καθεστώς κοινωνικής ασφυξίας όπου τα πάντα επιτηρούνται, τα πρόστιμα πέφτουν βροχή και η αστυνομοκρατία είναι καθεστώς, συνθέτουν τις ζωές όλων των καταπιεσμένων στην ελλάδα και παγκόσμια.

Φυσική συνέχεια των κρίσεων αποτελούν οι πόλεμοι για τα κρατικά-καπιταλιστικά συμφέροντα (γεωπολιτική επιρροή, έλεγχος πόρων/πρώτων υλών/εμπορικών οδών). Έξω από τα εθνικά σύνορα οι ένοπλες, αιματηρές σύγκρουσεις στις οποίες συμμετέχουν άμεσα ή έμμεσα όλα τα κράτη (και η Ελλάδα) σπέρνουν τον θάνατο, οδηγούν στην εξαθλίωση και τους διωγμούς πληθυσμών και καταστρέφουν ολόκληρες περιοχές. Στο εσωτερικό ο πόλεμος χρησιμοποιείται ως μόνιμη απειλή πάνω από τα κεφάλια μας ώστε να πειθαρχηθούμε, να πληρώσουμε τις πολεμικές δαπάνες και να προετοιμαστούμε να σκοτωθούμε όταν χρειαστεί. Σε αυτή τη κατεύθυνση είναι το μαμούθ εξοπλιστικό πρόγραμμα Readiness 2030 προϋπολογισμού 800 δις ευρώ για αγορά όπλων, θωράκιση και ισχυροποίηση των συνόρων, ενίσχυση των στρατών και χρηματοδότηση ερευνητικών προγραμμάτων, το οποίο πάει χέρι-χέρι με το αντίστοιχο νομοσχέδιο του Δένδια (πολεμικές δαπάνες εις βάρος κοινωνικών, αυστηροποίηση στρατιωτικής θητείας) αλλά και την πάντα επίκαιρη εθνικιστική προπαγάνδα. Τα χερσαία και υδάτινα σύνορα εδώ και χρόνια αντιμετωπίζονται ως εμπόλεμες ζώνες και οι μετανάστες ως εισβολείς και μέγιστη απειλή για τη χώρα. Οι επίσημες αντιμεταναστευτικές πολιτικές στοχοποιούν τους μετανάστες και όχι τις αιτίες του πολέμου και της φτώχειας ως πρόβλημα που πρέπει να λυθεί με κάθε κόστος (pushbacks, φυλακίσεις, στέρηση δικαιωμάτων) και έχουν οδηγήσει σε μια σειρά από εν ψυχρώ δολοφονίες με πιο πρόσφατη αυτή στη Χίο από το λιμενικό με τις ευλογίες του υπουργού Πλέυρη. Παράλληλα συνεχίζεται η εξωτερική πολιτική που γεννάει τις αιτίες της μετανάστευσης (πόλεμος, φτώχεια).

Μέσα σε αυτό το αντιμεταναστευτικό, μιλιταριστικό και εθνικιστικό κλίμα όλο το πολιτικό σκηνικό μετατοπίζεται (ακρό-)δεξιά δηλώνοντας και κάνοντας πράξη με χαλαρότητα πράγματα που μέχρι πριν λίγα χρόνια μας φαίνονταν αδιανότητα. Απο το φαινόμενο Trump, τους κυνηγούς κεφαλών του ICE και τις εν ψυχρώ δολοφονίες τους ως την αντιμεταναστευτική υστερία των ακροδεξιών κυβερνήσεων στην Ευρώπη και τους διάφορους πλεύρηδες. οι επίσημες, δημοκρατικές, κρατικές πολιτικές ζέχνουν ρατσισμό, αυταρχισμό και γενικευμένη καταστολή.

Η ακροδεξιά κρατική ατζέντα ανοίγει τον δρόμο για να εκφραστούν φασιστικά αντανακλαστικά σε κοινωνικό επίπεδο με μεγαλύτερη άνεση. Στις γειτονιές μας όπως και στην υπόλοιπη Αθήνα, γίνεται πιο αισθητή η παρουσία τους ειτε με φανερές και σύντομες οργανωμένες δράσεις από εθνικιστικές γκρούπες (βλ. μικρή περατζάδα φασιστοειδών που φωνάζαν συνθήματα στο κέντρο της Αργυρούπολης) είτε με πιο σπασμωδικές, ανοργάνωτες κινήσεις σε βραδινές ώρες (επιθέσεις και λιντσαρίσματα σε μετανάστες, τραμπουκισμούς, σπρέι σε τοίχους κλπ).

Διάφορες φασιστοομάδες πατώντας στο εθνικιστικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί ήδη από το 2018 με τα “μακεδονικά συλλαλητήρια”, επιχειρούν να διεκδικήσουν χώρο και να ανασυγκροτηθούν, ποντάροντας και στο αίσθημα ματαίωσης που κυριαρχεί κοινωνικά. Ιδιαίτερη έμφαση δίνουν στην στρατολόγηση των μαθητών/τριων πλασσάρωντας ένα “αντισυστημικό” προφιλ. Στην πραγματικότητα όμως, μόνο αντισυστημικοί δεν είναι, αφού ηταν πάντα στον σκληρό πυρήνα του κράτους ως μπάτσοι, στρατιωτικοί, χαφιέδες, συνεργάτες των ναζί κλπ. Για αυτούς, για την όλο και χειρότερη κατάσταση που ζούμε, υπαίτιος δεν είναι ο καπιταλισμός και το κράτος, αλλά οι πρόσφυγες/μετανάστ[-ρι]ες, οι ρομά, οι αναρχικές/κομμουνιστές/αριστεροί και κάθε αντιστεκόμενο. Με θεωρίες συνομωσίας περί “αντικατάστασης πληθυσμού”, woke ατζέντας, μασόνους κ.λπ. συσκοτίζουν τις πραγματικές αιτίες για τις ταξικές ανισότητες και την φτωχοποίηση και φανατίζουν τους πρόθυμους να τους ακούσουν. Συστηματικά προσπαθούν να μετατρέψουν την διάχυτη αγανάκτηση και απαισιοδοξία σε ρατσισμό, ομοφοβία και μισαλλοδοξία, πειθάρχηση στο κράτος, υπακοή στους ισχυρούς και λατρεία των στολών (στρατού, αστυνομίας) και των συμβόλων (σημαία,θρησκεία).

Δεν είναι γραφικοί νοσταλγοί του παρελθόντος, αλλά οπαδοί του ναζισμού και του απολυταρχισμού και όταν οι κοινωνικές αντιστάσεις δεν τους αναχαιτίζουν, και κράτος και κεφάλαιο έχουν ανάγκη της υπηρεσίες τους, περνούν από τα λόγια στις πράξεις. Προχωρούν σε επιθέσεις εναντίον μεταναστών εργατών, ρατσιστικών πογκρόμ και εν ψυχρώ δολοφονιών στο όνομα των μισάνθρωπων ιδεών τους. Ως γνήσιοι εχθροί της ελευθερίας, στοχοποιούν κάθε καταπιεσμένο και όσα αρνούνται να χωρέσουν στα πατριαρχικά πρότυπα και παρακινούν σε ομοφοβική και τρανσφοβική βία. Με τις πλάτες του κράτους και δίπλα στις γραμμές της αστυνομίας, υπερασπιζόμενοι το δόγμα “τάξη και ασφάλεια” και την κοινωνική ειρήνη βρίσκονται ενάντια στους κοινωνικούς αγώνες, τις απεργίες, τις εξεγέρσεις ενώ απειλούν χώρους αγώνα και αντιφασίστες/στριες. Οι φασίστες είναι μια πολύ χρήσιμη εφεδρεία του κράτους. Άλλωστε όπως λέει και το σύνθημα “όπου δεν φτάνει το γκλοπ του μπάτσου, φτάνει το μαχαίρι του φασίστα”.

 Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό, είναι κομμάτι του αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση, την καταπίεση, ενάντια στους πολέμους τους, τον ρατσισμό, τον εθνικισμό και τον μιλιταρισμό. Βάζουμε αναχώματα στο φασισμό ενισχύοντας τις συλλογικές αντιστάσεις ενάντια στους σχεδιασμούς κράτους και κεφαλαίου, που κατατρώνε τις ζωές μας. Στηρίζοντας συλλογικά αυτοοργανωμένα εγχειρήματα και δομές αγώνα. Δείχνοντας ταξική αλληλεγγύη ενάντια στους επίπλαστους διαχωρισμούς, τις διακρίσεις και τον κοινωνικό κανιβαλισμό.

Δεν περιμένουμε από κανένα κρατικό θεσμό να περιορίσει ή να φυλακίσει τον φασισμό. Ο φασισμός τσακίζεται με τις δικές μας δυνάμεις, στο δρόμο και στις συνειδήσεις. Υπερασπιζόμαστε τις γειτονιές μας, απομονώνουμε την παρουσία τους και αντιμετωπίζουμε τις επιθέσεις τους. Φτύνουμε στα μούτρα όποιον χρησιμοποιεί τον ρατσιστικό, εθνικιστικό και ομοτρανσφοβικό λόγο. Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, έτσι και τώρα, στην Αργυρούπολη και γενικά στις γειτονιές των νοτίων, οι φασίστες δεν θα πάρουν χώρο, δεν θα βρουν εύφορο έδαφος και είναι ανοιχτό στοίχημα για όλους/ες/α μας να ξαναμπούν στις τρύπες τους.

ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΝΟΤΙΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΑΣ ΤΡΩΝΕ ΤΗ ΖΩΗ  ΤΟΣΟ ΜΑΣ ΤΑΪΖΟΥΝ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΦΥΛΗ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

Μολόχα

συνέλευση για αυτοοργάνωση, αντίσταση, αλληλεγγύη στα νότια

moloha_notia@espiv.net | moloha.noblogs.org

Ως μια ακόμα απάντηση σε κάποια πρόσφατα συμβάντα ομοφοβικής βίας στην Ηλιούπολη, το Σάββατο 5 Απρίλη 2025 και από τις 7μμ και για δυο ώρες περίπου πραγματοποιήσαμε μία δημόσια καλεσμένη συγκέντρωση-μικροφωνική στην κεντρική πλατεία Ηλιούπολης. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης, στην οποία συμμετείχαν γύρω στα 100 άτομα, φωνάχτηκαν αντιπατριαρχικά και αντισεξιστικά συνθήματα, διαβαζόταν από τη μικροφωνική και μοιραστηκε εντός και περιμετρικά της πλατείας το σχετικό κείμενό μας, πετάχτηκαν τρικάκια και αναρτήθηκαν και διάφορα πανό.

Κατά τις προηγούμενες ημέρες είχαμε προχωρήσει σε αφισοκολλήσεις και μοιράσματα κειμένων σε διάφορες γειτονιές της Ηλιούπολης και σε κεντρικά σημεία των νοτίων προαστίων.

ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ

Αλληλέγγυα, Αλληλέγγυες, Αλληλέγγυοι ενάντια στην πατριαρχική βία

---

Ούτε στην Ηλιούπολη, ούτε πουθενά

Καμία ομοφοβική επίθεση δεν θα μείνει αναπάντητη

Με αφορμή κάποια πρόσφατα συμβάντα ομοφοβικής βίας στην Ηλιούπολη, θα θέλαμε να καταστήσουμε σαφές ότι κανένα τέτοιο περιστατικό δεν θα γίνει ανεκτό, ούτε στις γειτονιές αυτές, αλλά ούτε και πουθενά. Άλλωστε, η ομοφοβική και συνολικότερα η πατριαρχική βία δεν παρουσιάζεται μόνο σε μια περιοχή, αλλά αποτελεί ένα καθημερινό βίωμα για πάρα πολλές/-ά/-ούς από εμάς, για φίλους, για γνωστά και για γειτόνισσές μας. Άνθρωποι που περπατούν στον δρόμο, στοχοποιούνται από το πουθενά και γίνονται αποδέκτες σωματικής και ψυχολογικής βίας, πογκρόμ επιθέσεων με χλευασμούς, βρισιές, απειλές και ξυλοδαρμούς, απλά και μόνο επειδή από ορισμένους θεωρείται ότι το φέρσιμό τους, η εμφάνισή τους ή το ντύσιμό τους (που άλλοτε συνάδει με την έμφυλη ταυτότητά τους και άλλοτε όχι) δεν ευθυγραμμίζεται/συμβαδίζει με τα κυρίαρχα πρότυπα. Ο φόβος που νιώθουν οι θηλυκότητες, τα μη-δυαδικά, τα μη ετεροφυλόφιλα και τα τρανς άτομα αποτελεί ακόμα μια συνέπεια της πατριαρχίας, η οποία είναι το αίτιο για τον καθημερινό σεξισμό, την έμφυλη βία, τις κακοποιήσεις και τις γυναικοκτονίες που συμβαίνουν, όχι μόνο στον δρόμο και στο δημόσιο πεδίο, αλλά και εντός των σπιτιών, των χώρων εργασίας, των σχολείων κλπ. Αμέτρητα είναι τα περιστατικά που μένουν στην αφάνεια. Ωστόσο, δύο εξ αυτών έχουν σημαδέψει τις γειτονιές μας: Το 2021 19χρονη κατήγγειλε με τη βοήθεια αλληλέγγυας κοπέλας τον μπάτσο Δημήτρη Μπουγιούκο και άλλους δύο άντρες (σύντροφος και πατέρας της) οι οποίοι την εξέδιδαν, την βίαζαν και την κακοποιούσαν συστηματικά σε σπίτι στην Ηλιούπολη, ενώ το 2022 γυναίκα ξυλοκοπήθηκε από τον σύντροφό της στην Αργυρούπολη, κάτι που τελικά οδήγησε στον θάνατό της.

Μπορεί να επικρατεί η αντίληψη ότι ζούμε σε μια κοινωνία συμπερίληψης και ανοχής στη διαφορετικότητα και ότι το καθένα μας μπορεί να εκφράζεται όπως επιθυμεί. Περιστατικά, όμως, όπως τα παραπάνω έρχονται να μας υπενθυμίζουν και να επιβεβαιώνουν ότι στην πραγματικότητα η κοινωνία ήταν και παραμένει έντονα πατριαρχική και ότι η καθημερινότητα πολλών από εμάς, κάθε άλλο παρά ελεύθερη είναι. Στην εδραίωση και τη διαιώνιση αυτής της κατάστασης συντελεί η άνοδος της ακροδεξιάς, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η σύγχρονη ακροδεξιά προκειμένου να συσπειρώσει τους απογοητευμένους από τις πολιτικές λιτότητας και εξαθλίωσης που επέβαλλαν είτε οι δεξιές είτε οι αριστερές κυβερνήσεις, προωθεί μια σταυροφορία ενάντια στην υποτιθέμενη «woke ατζέντα», την οποία έχει αναγορεύσειως πηγή όλων των κακών. Έτσι, μαζί με τις ρατσιστικές, ξενοφοβικές και συντηρητικές ιδέες, κατασκευάζεται μία «αντι-woke ατζέντα», η οποία παρουσιάζεται τεχνηέντως ως προασπιστής των πατροπαράδοτων δυτικών αξιών και ηθών και ανακηρύσσει αυθαίρετα τους αγώνες ενάντια στην πατριαρχία, τις μετανάστριες/-ες/-ά, τους «αλλόθρησκους», τους γκέι και τις λεσβίες, τα queer και trans άτομα και τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, σε παράγοντες όξυνσης όλων των κοινωνικών προβλημάτων. Προφανώς, όλες, όλοι και όλα μας καταλαβαίνουμε πως αυτό δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια μπαρούφα! Από τη μεριά μας, γνωρίζουμε ότι οι εχθροί μας δεν βρίσκονται ανάμεσα στους καταπιεσμένους/-ες/-α αυτού του κόσμου, αφού με αυτούς βρισκόμαστε στην ίδια θέση/πλευρά. Εχθροί μας είναι οι τραπεζίτες που κάνουν εξώσεις, τα αφεντικά που μας εκμεταλλεύονται άγρια και πλουτίζουν στις πλάτες μας, η κρατική πολιτική που δολοφονεί σε ράγες, νοσοκομεία και σύνορα, η αστυνομία που καταστέλλει κάθε αντίδραση, η ματσίλα και η πατριαρχία που καθημερινά μας καταπιέζει και καθιστά την καθημερινότητά μας ακόμα πιο ανελεύθερη.

Δεν θα κάτσουμε με τα χέρια σταυρωμένα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το καθένα/καθεμιά/καθένας από εμάς απαιτούν συλλογικές απαντήσεις. Αγωνιζόμαστε συλλογικά, ενάντια στην κουλτούρα που απαντάει με το δόγμα «κοίτα τη δουλειά σου», ώστε καθένα μας να μπορεί να κυκλοφορήσει ελεύθερα στις γειτονιές μας, και παντού, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, σεξουαλικότητας, έμφυλης ταυτότητας, ντυσίματος, ιδιοσυγκρασίας, σωματικής διάπλασης, αρτιμέλειας, ψυχικής κατάστασης, εθνικότητας. Δεν πρόκειται να κάτσουμε σπίτια μας επειδή έχει γίνει trend η ματσίλα, ούτε επειδή κάποιοι θεωρούν κανονικό το να τραμπουκίζουν κόσμο. Επίσης, δεν εμπιστευόμαστε το κράτος για να μας προστατέψει. Δεν θέλουμε στις γειτονιές μας παραπάνω μπάτσους (καλή ώρα όπως ο Μπουγιούκος που επέστρεψε στο σώμα…), ούτε περισσότερες κάμερες, ούτε περαιτέρω επιτήρηση. Ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλα μας και όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό καλά θα κάνουν να το βουλώσουν. Αντιμετωπίζουμε από κοινού και με αλληλεγγύη, κόντρα στην αδιαφορία και τον ατομισμό, όλα τα περιστατικά πατριαρχικής επιβολής πάνω στα σώματά μας. Για κάθε ένα από εμάς που επιχειρούν να χτυπήσουν, θα βγαίνουν δεκάδες άλλα μπροστά, στο πλευρό του, για να το υπερασπιστούν.

Σε πλατείες, δρόμους, σχολεία και λεωφορεία θέλουμε να είμαστε ελεύθερα και όχι γενναία

Καμία μόνη, κανένα μόνο, κανένας μόνος ενάντια στον φόβο

Χτίζουμε κοινότητες αλληλεγγύης και αγώνα ενάντια στην πατριαρχία και κάθε εξουσία

Αλληλέγγυα, Αλληλέγγυες, Αλληλέγγυοι ενάντια στην πατριαρχική βία

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ | ΣΑΒΒΑΤΟ 22/3/2025 – 19:00 – ΜΕΤΡΟ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ

Αργά το βράδυ της Τετάρτης 5/3/2025, δύο µετανάστες εργάτες αφού έχουν σχολάσει από τη δουλειά, περιµένουν το νυχτερινό λεωφορείο για να πάνε σπίτι τους. Εκεί, στη στάση δίπλα στο µετρό Αργυρού- πολης, δέχονται βίαιη επίθεση από άτοµα µε µηχανάκια. Τους ξυλοκοπούν, τους µαχαιρώνουν και τους κλέβουν τα κινητά. Τα θύµατα καταλήγουν στο νοσοκοµείο για τις πρώτες βοήθειες. Είναι προφανές ότι κίνητρο των επιτιθέµενων δεν ήταν η ληστεία.

Το νυχτερινό λεωφορείο που διαπερνά την Λ. Βουλιαγµένης και ενώνει τα νότια µε το κέντρο και τα δυτικά είναι γεµάτο µε µετανάστ[-ρι]ες που εργάζονται σε µαγαζιά εστίασης, σε σπίτια, σε κήπους κ.α.. Οι ξεφτίλες αυτοί επιτέθηκαν σε ανθρώπους που αναγκάζονται να πηγαίνουν στην άλλη άκρη της Αθήνας για να βγάλουν το ψωµί τους, περιµένοντας το 790 µέσα στη νύχτα, µετά από εξουθενωτικές βάρδιες.

∆εν είναι πρωτοφανές φαινόµενο. Στο πρόσφατο παρελθόν έχουµε δει αντίστοιχες – φαινοµενικά τυχαίες

– επιθέσεις, οργανωµένα πογκρόµ ακόµα και δολοφονίες. Οι αρρωστηµένες αντιλήψεις περί φυλετικής ανωτερότητας και εθνικής καθαρότητας επιχειρούν να επιβληθούν στις γειτονιές µας µε τη βία. Οι επιθέ- σεις αυτές εκ πρώτης όψεως είναι µια επίδειξη µαγκιάς αλλά στην πραγµατικότητα αποτελούν προσπά- θεια επιβολής και τροµοκράτησης προς όσους θεωρούνται επικίνδυνοι για το έθνος, τη θρησκεία, τον πολιτισµό, την εθνική οικονοµία ή ότι άλλο τους κατέβει στο κεφάλι. Τα θύµατα κρίνονται ως κατώτερα µε βάση το χρώµα δέρµατος, την καταγωγή, τη θρησκεία και φυσικά µε βάση το εισόδηµα.

Από το Αιγαίο και τον Έβρο, µέχρι τα Α.Τ., τους δρόµους και τους χώρους εργασίας η κρατική [αντι-] µετα- ναστευτική πολιτική κακοποιεί και δολοφονεί. Όπου όµως δεν φτάνουν τα όπλα των λιµενικών και των µπάτσων, όπου δεν επαρκεί ο mainstream καθηµερινός ρατσισµός και εθνικισµός των ΜΜΕ, όπου τα αφεντικά δυσκολεύονται να εφαρµόσουν συνθήκες γαλέρας, αναλαµβάνουν τα φασιστοειδή. Οι θρασύ- δειλες αυτές επιθέσεις, πέρα από το να ικανοποιούν το αίσθηµα τάξης και ασφάλειας ενός εκφασισµένου κοµµατιού της κοινωνίας, συµβάλλουν στην πειθάρχηση, την πιο άγρια εκµετάλλευση και εξαθλίωση του πιο υποτιµηµένου εργατικού δυναµικού και κατ’ επέκταση όλων µας. Η κρίση βαθαίνει και ο καπιταλισµός δείχνει την πιο απάνθρωπη πλευρά του αφήνοντας στην άκρη το κοινωνικό του προσωπείο. Από τα Τέµπη και την Πύλο µέχρι τα εργοτάξια πολυκατοικιών σε χλιδάτες περιοχές (την Τετάρτη 12/03/2025, 28χρονος εργάτης, σκοτώθηκε στη Βούλα από ηλεκτροπληξία κατά την εκφόρτωση υλικών σε οικοδοµή) και την Ηλιούπολη (κύκλωµα trafficking / πρόσφατες οµοφοβικές επιθέσεις) φαίνεται πόσο ευάλωτοι/ες/α και αναλωσιµές/α/ες είµαστε. Η ρατσιστική, ταξική και πατριαρχική βία είναι εκφάνσεις του κοινωνικού πολέµου που διεξάγεται απέναντι µας.

Εντέλει, µετά από κάθε τέτοιο περιστατικό ντροπής και ξεφτίλας τίθονται πιο επιτακτικά τα ερωτήµατα: Θα αφήσουµε τις γειτονιές µας να γίνουν σφαγεία; Θα φοβούνται άνθρωποι να κυκλοφορήσουν ελεύ- θερα λόγω του χρώµατος του δέρµατος τους; Θα ανεχτούµε τους κανίβαλους αυτού του κόσµου να δρουν ανενόχλητοι;

Να µην επιτρέψουµε στην βαρβαρότητα να ριζώσει στις γειτονιές µας.

Οι απόπειρες των φασιστοειδών να βγουν από τις τρύπες τους – ακόµα και µέσα στη νύχτα – δεν θα µείνουν αναπάντητες.

Αλληλεγγύη και κοινοί αγώνες ντόπιων-µεταναστ[-ρι]ων σε γειτονιές, χώρους εργασίας, σχολεία και κάθε κοινωνικό πεδίο.

Μέχρι όλοι/α/ες να είµαστε ελεύθεροι/α/ες.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ/ΣΤΡΙΕΣ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ-ΦΑΣΙΣΤΕΣ-ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Μολόχα – Συνέλευση για αυτοοργάνωση, αντίσταση, αλληλεγγύη στα νότια

επικοινωνία: moloha_notia@espiv.net

Σε απάντηση πρόσφατων ομοφοβικών επιθέσεων στην περιοχή της Ηλιούπολης, το Σάββατο 1 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε, στη γειτονιά της Αγίας Μαύρας, μαζική παρέμβαση από 40-45 συντρόφια. Μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα, έγινε αφισοκόλληση, πετάχτηκαν τρικάκια και φωνάχτηκαν αντιπατριαρχικά και αντισεξιστικά συνθήματα. Ο κόσμος της περιοχής έδειξε ενδιαφέρον και ανταποκρίθηκε θετικά.

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ, ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ

Αλληλέγγυα, Αλληλέγγυες, Αλληλέγγυοι ενάντια στην πατριαρχία

Το κείμενο της παρέμβασης:

Ούτε στην Ηλιούπολη, ούτε πουθενά
Καμία ομοφοβική επίθεση δεν θα μείνει αναπάντητη

Με αφορμή κάποια πρόσφατα συμβάντα ομοφοβικής βίας στην Ηλιούπολη, θα θέλαμε να καταστήσουμε σαφές ότι κανένα τέτοιο περιστατικό δεν θα γίνει ανεκτό, ούτε στις γειτονιές αυτές, αλλά ούτε και πουθενά. Άλλωστε, η ομοφοβική βία δεν παρουσιάζεται μόνο σε μια περιοχή, αλλά αποτελεί ένα καθημερινό βίωμα για πάρα πολλές/-ά/-ούς από εμάς, για φίλους, για γνωστά και για γειτόνισσές μας. Άνθρωποι που περπατούν στον δρόμο, στοχοποιούνται από το πουθενά και γίνονται αποδέκτες σωματικής και ψυχολογικής βίας, πογκρόμ επιθέσεων με χλευασμούς, βρισιές, απειλές και ξυλοδαρμούς, απλά και μόνο επειδή από ορισμένους θεωρείται ότι το φέρσιμό τους, η εμφάνισή τους ή το ντύσιμό τους (που άλλοτε συνάδει με την έμφυλη ταυτότητά τους και άλλοτε όχι) δεν ευθυγραμμίζεται/συμβαδίζει με τα κυρίαρχα πρότυπα. Ο φόβος που νιώθουν οι θηλυκότητες, τα μη-δυαδικά και τα μη-ετεροφιλόφυλα άτομα αποτελεί ακόμα μια συνέπεια της πατριαρχίας, η οποία είναι το αίτιο για τον καθημερινό σεξισμό, την έμφυλη βία, τις κακοποιήσεις και τις γυναικοκτονίες που συμβαίνουν, όχι μόνο στον δρόμο και στο δημόσιο πεδίο, αλλά και εντός των σπιτιών, των χώρων εργασίας, των σχολείων κλπ. Αμέτρητα είναι τα περιστατικά που μένουν στην αφάνεια. Ωστόσο, δύο εξ αυτών έχουν σημαδέψει τις γειτονιές μας: Το 2021 19χρονη κατήγγειλε με τη βοήθεια αλληλέγγυας κοπέλας τον μπάτσο Δημήτρη Μπουγιούκο και άλλους δύο άντρες (σύντροφος και πατέρας της) οι οποίοι την εξέδιδαν, την βίαζαν και την κακοποιούσαν συστηματικά σε σπίτι στην Ηλιούπολη, ενώ το 2022 γυναίκα ξυλοκοπήθηκε από τον σύντροφό της στην Αργυρούπολη, κάτι που τελικά οδήγησε στον θάνατό της.

Μπορεί να επικρατεί η αντίληψη ότι ζούμε σε μια κοινωνία συμπερίληψης και ανοχής στη διαφορετικότητα και ότι το καθένα μας μπορεί να εκφράζεται όπως επιθυμεί. Περιστατικά, όμως, όπως τα παραπάνω έρχονται να μας υπενθυμίζουν και να επιβεβαιώνουν ότι στην πραγματικότητα η κοινωνία ήταν και παραμένει έντονα πατριαρχική και ότι η καθημερινότητα πολλών από εμάς, κάθε άλλο παρά ελεύθερη είναι. Στην εδραίωση και τη διαιώνιση αυτής της κατάστασης συντελεί η άνοδος της ακροδεξιάς, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η σύγχρονη ακροδεξιά προκειμένου να συσπειρώσει τους απογοητευμένους από τις πολιτικές λιτότητας και εξαθλίωσης που επέβαλλαν είτε οι δεξιές είτε οι αριστερές κυβερνήσεις, προωθεί μια σταυροφορία ενάντια στην υποτιθέμενη «woke ατζέντα», την οποία έχει αναγορεύσει ως πηγή όλων των κακών. Έτσι, μαζί με τις ρατσιστικές, ξενοφοβικές και συντηρητικές ιδέες, κατασκευάζεται μία «αντι-woke ατζέντα», η οποία παρουσιάζεται τεχνηέντως ως προασπιστής των πατροπαράδοτων δυτικών αξιών και ηθών και ανακηρύσσει αυθαίρετα τους αγώνες ενάντια στην πατριαρχία, τις μετανάστριες/-ες/-ά, τους «αλλόθρησκους», τους γκέι και τις λεσβίες, τα queer και trans άτομα και τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, σε παράγοντα όξυνσης όλων των κοινωνικών προβλημάτων. Προφανώς, όλες, όλοι και όλα μας καταλαβαίνουμε πως αυτό δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια μπαρούφα! Από τη μεριά μας, γνωρίζουμε ότι οι εχθροί μας δεν βρίσκονται ανάμεσα στους καταπιεσμένους/-ες/-α αυτού του κόσμου, αφού με αυτούς βρισκόμαστε στην ίδια θέση/πλευρά. Εχθροί μας είναι οι τραπεζίτες που κάνουν εξώσεις, τα αφεντικά που μας εκμεταλλεύονται άγρια και πλουτίζουν στις πλάτες μας, η κρατική πολιτική που δολοφονεί σε ράγες, νοσοκομεία και σύνορα, η αστυνομία που καταστέλλει κάθε αντίδραση, η ματσίλα και η πατριαρχία που καθημερινά μας καταπιέζει και καθιστά την καθημερινότητά μας ακόμα πιο ανελεύθερη.

Δεν θα κάτσουμε με τα χέρια σταυρωμένα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το καθένα/καθεμιά/καθένας από εμάς απαιτούν συλλογικές απαντήσεις. Αγωνιζόμαστε συλλογικά, ενάντια στην κουλτούρα που απαντάει με το δόγμα «κοίτα τη δουλειά σου», ώστε καθένα μας να μπορεί να κυκλοφορήσει ελεύθερα στις γειτονιές μας, και παντού, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, σεξουαλικότητας, έμφυλης ταυτότητας, ντυσίματος, ιδιοσυγκρασίας, σωματικής διάπλασης, αρτιμέλειας, ψυχικής κατάστασης, εθνικότητας. Δεν πρόκειται να κάτσουμε σπίτια μας επειδή έχει γίνει trend η ματσίλα, ούτε επειδή κάποιοι θεωρούν κανονικό το να τραμπουκίζουν κόσμο. Επίσης, δεν εμπιστευόμαστε το κράτος για να μας προστατέψει. Δεν θέλουμε στις γειτονιές μας παραπάνω μπάτσους (καλή ώρα όπως ο Μπουγιούκος που επέστρεψε στο σώμα…), ούτε περισσότερες κάμερες, ούτε περαιτέρω επιτήρηση. Ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλα μας και όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό καλά θα κάνουν να το βουλώσουν. Αντιμετωπίζουμε από κοινού και με αλληλεγγύη, κόντρα στην αδιαφορία και τον ατομισμό, όλα τα περιστατικά πατριαρχικής επιβολής πάνω στα σώματά μας. Για κάθε ένα από εμάς που επιχειρούν να χτυπήσουν, θα βγαίνουν δεκάδες άλλα μπροστά, στο πλευρό του, για να το υπερασπιστούν.

Σε πλατείες, δρόμους, σχολεία και λεωφορεία θέλουμε να είμαστε ελεύθερα και όχι γενναία

Καμία μόνη, κανένα μόνο, κανένας μόνος ενάντια στον φόβο

Χτίζουμε κοινότητες αλληλεγγύης και αγώνα ενάντια στην πατριαρχία και κάθε εξουσία

Αλληλέγγυα, Αλληλέγγυες, Αλληλέγγυοι ενάντια στην πατριαρχία