Την Κυριακή 18/2 θα πραγματοποιηθεί προβολή του ντοκιμαντέρ Dreams of Silk στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο (25ης Μαρτίου 38). Μετά την προβολή, θα ακολουθήσει συζήτηση.

Λίγα λόγια για το ντοκιμαντέρ: Συνεντεύξεις μαθητριών ενός σχολείου στην Τεχεράνη το 2002, στις οποίες μιλούν για την καθημερινότητα, τα όνειρά τους, τους στόχους τους, τους προβηματισμούς και τα εμπόδια που τους επιβάλλονται.

Μολόχα – Συνέλευση για Αυτοοργάνωση, Αντίσταση, Αλληλεγγύη στα Νότια

moloha_notia@espiv.net

Στις 11 Νοεµβρίου 2023, ο 17χρονος Ροµ Χρήστος Μιχαλόπουλος εκτελείται από
ένστολο της ΟΠΚΕ επειδή δεν σταµάτησε σε έλεγχο. Το 2022 ήταν ο 16χρονος
Κώστας Φραγκούλης για 20 ευρώ βενζίνη. Το 2021 ο 18χρονος Νίκος Σαµπάνης
µετά από καταδίωξη. Οι ρατσιστικές-ταξικές αυτές δολοφονίες προστίθενται στον
µακρύ κατάλογο αίµατος της ΕΛΑΣ.

Ανέκαθεν οι αστυνοµίες, οι στρατοί και τα λιµενικά αναλάµβαναν τη βρώµικη
δουλειά του Κράτους. Οι φτωχοι, τα αποκλεισµένα άτοµα, οι εξεγερµένες, οι
απεργοι, τα απείθαρχα, οι µετανάστριες, οι µη κανονικοί, οι εκάστοτε εσωτερικοι
εχθροι έρχονται διαχρονικά αντιµέτωποι µε ξυλοδαρµούς, βασανισµούς,
βιασµούς και εκτελέσεις, χάριν της διασφάλισης της «κοινωνικής ειρήνης», της
τάξης και της ασφάλειας.

Σε µια περίοδο φτωχοποίησης, άγριας εκµετάλλευσης και µαζικών θανάτων πού
αποδίδονται σε «τυχαία» περιστατικά και «φυσικά φαινόµενα» (Τέµπη, πυρκαγιες,
πληµµύρες), οι εν ψυχρώ κρατικές δολοφονίες είναι όλο και πιο συχνές,
αντιµετωπίζονται όλο και πιο κυνικά απο τους κρατικούς µηχανισµούς, µένουν
αναπάντητες και κανονικοποιούνται στα µυαλά µας.

Κόντρα στην λήθη και στην αποµόνωση, και αρνούµενοι/ες/α να συνηθίσουµε τον
θάνατο, καλούµε σε ανοιχτή συζήτηση µε θέµα τις κρατικές δολοφονίες αναζητώντας τις απαντήσεις που µπορούν να δοθούν µέσω των αντιστάσεων µας.

ΚΥΡΙΑΚΗ 17.12 – 18:00 στο αυτοδιαχειριζόµενο στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο (25ης Μαρτίου, 38)

µολόχα – συνέλευση για αυτοοργάνωση, αντίσταση, αλληλεγγύη
για επικοινωνία: moloha_notia@espiv.net

Να μην ξεχαστεί το έγκλημα στην Πύλο

Πριν λίγες εβδομάδες, ένα αλιευτικό με εκατοντάδες μετανάστες/στριες βυθίστηκε έξω από την Πύλο. Οι καταμετρημένοι νεκροί 84, εκατοντάδες οι αγνοούμενοι. Το ελληνικό Λιμενικό αδιαφόρησε επιδεικτικά για τη διάσωσή τους, ενώ υπάρχουν και μαρτυρίες ότι συνέβαλε καθοριστικά στη βύθιση του πλοίου.

Για την εκατόμβη αυτή, δεν έτρεξε κάστανο. Η καθημερινότητα των τηλεθεατών, των ψηφοφόρων και των τουριστών δεν έπρεπε να διαταραχθεί.Πρώτο μέλημα του πολιτικού θιάσου και των ΜΜΕ ήταν να απομακρύνει τις ευθύνες του Λιμενικού παραποιώντας τα γεγονότα, πέφτοντας σε δεκάδες αντιφάσεις. Δεν έτρεξε κάστανο, γιατί οι εκλογές απαιτούν εθνική ομοψυχία. Δεύτερο μέλημα, να μην ανοίξει επουδενί διάλογος για τις ευθύνες της μεταναστευτικής πολιτικής στους επαναλαμβανόμενους πνιγμούς ανθρώπων στη θάλασσα. Δεν έτρεξε κάστανο, γιάτι πάνω από τις ανθρώπινες ζωές είναι τα εθνικά συμφέροντα.

Άλλωστε οι ανθρώπινες ζωές στον καπιταλισμό δεν έχουν όλες την ίδια αξία. Ή, πιο σωστά, κάποιες ζωές δεν έχουν καμία αξία, όπως οι ζωές των μεταναστ[ρι]ών. Οι μετανάστ[ρι]ες αξιολογούνται ως εισβολείς, ως πρόβλημα, ως περιττοί/ες και αντιμετωπίζονται με τα όπλα της αστυνομίας, του στρατού και του λιμενικού. Εξάλλου, τα φτωχά άτομα σε αυτή (και σε κάθε) χώρα υποτιμούνται καθημερινά σε εργασιακές γαλέρες, νοσοκομεία, τρένα, σπίτια-τρώγλες, και ο θάνατος τους είναι «παράπλευρη απώλεια» και «ατομική ευθύνη». Με την σειρά τους, τα σώματα ασφαλείας ως προστάτες του εθνικού κορμού από εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς έχουν το ακαταλόγιστο, δεν λογοδοτούν πουθενά και με την πρώτη ευκαιρία πριμοδοτούνται με 600 ευρώ στο χέρι. Και έτσι οι πλούσιοι, ντόπιοι και ξένοι, ροκανίζουν δημόσιο χρήμα, χτίζουν κάθε σπιθαμή γης, «επενδύουν» και «καινοτομούν» και απολαμβάνουν τους καρπούς της υποτίμησης μας, των άθλιων εργασιακών συνθηκών, των ιδιωτικοποιήσεων, της λεηλασίας της φύσης.

Πριν λίγες εβδομάδες, ένα αλιευτικό με εκατοντάδες μετανάστες/στριες βυθίστηκε έξω από την Πύλο. Οι καταμετρημένοι νεκροί 84, εκατοντάδες οι αγνοούμενοι. Το ελληνικό Λιμενικό αδιαφόρησε επιδεικτικά για τη διάσωσή τους, ενώ υπάρχουν και μαρτυρίες ότι συνέβαλε καθοριστικά στη βύθιση του πλοίου.

Γιατί, όμως, βρέθηκαν όλοι/ες αυτοί/ες οι μετανάστ[ρι]ες πάνω σε ένα σαπιοκάραβο, ρισκάροντας τη ζωή τους; Μήπως για να γλυτώσουν από τους πολέμους (εμφύλιους και μη) στις πατρίδες τους, τις στρατιωτικές δικτατορίες και τα καθεστώτα, με την δεδομένη εμπλοκή της Δύσης (& της Ελλάδας) και όλων των κυρίαρχων δυνάμεων; Μήπως για μια καλύτερη ζωή, όπως άλλωστε κάνουν και πολλοί ντόπιοι/ες στις μέρες μας; Εξάλλου, στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας του καπιταλισμού, δισεκατομμύρια εργατών και εργατριών πρέπει να δουλεύουν κάτω από το όριο της φτώχειας και σε άθλιες συνθήκες για να εξασφαλίζονται τα κέρδη μικρών και μεγάλων αφεντικών και να διατηρείται η ευζωία των μεσαίων τάξεων των καπιταλιστικών μητροπόλεων.

Πριν λίγες εβδομάδες, ένα αλιευτικό με εκατοντάδες μετανάστες/στριες βυθίστηκε έξω από την Πύλο. Οι καταμετρημένοι νεκροί 84, εκατοντάδες οι αγνοούμενοι. Το ελληνικό Λιμενικό αδιαφόρησε επιδεικτικά για τη διάσωσή τους, ενώ υπάρχουν και μαρτυρίες ότι συνέβαλε καθοριστικά στη βύθιση του πλοίου.

Το ελληνικό Λιμενικό δεν παραβίασε τους κανόνες της μεταναστευτικής πολιτικής της Ε.Ε. Απλά τους εφάρμοσε λίγο ατσούμπαλα. Ξέχασε να φορέσει το προσωπείο του απόλυτου προστάτη των ανθρώπινων δικαιωμάτων, για το οποίο αυτοθαυμάζεται ο δυτικός πολιτισμός. Αν ενεργούσαν κατά γράμμα, οι λιμενικοί θα τους πήγαιναν στη στεριά για να τους φυλακίσουν σε ένα καμπ – στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μετά από ένα, δύο χρόνια εγκλεισμού στα «φιλόξενα» κοντέινερ, κάποιοι/ες/α θα αναγκάζονταν να γυρίσουν πίσω και λίγοι «τυχεροί» θα έπαιρναν κάποια χαρτιά, που θα τους εξασφάλιζαν τις χειρότερες δουλειές με τους χειρότερους μισθούς, στο έλεος των αφεντικών, των μπάτσων, των δικαστών και των ρατσιστών. Κάπως έτσι φτιάχνεται η εργατική τάξη στον καπιταλιστικό παράδεισο σήμερα και εξασφαλίζεται ο αλληλοσπαραγμός εντός της. Κάθε μέρα, Κράτος, ΜΜΕ, σχολεία, μας μαθαίνουν ότι ο εχθρός είναι και εντός των τειχών. Όχι στις τράπεζες και στα υπουργεία, όπως λέμε εμείς που γράφουμε αυτό το κείμενο, αλλά στις βάρκες, στα υπόγεια και στα παλιά σπίτια που μένουν σήμερα τα ταξικά μας αδέρφια. Αντί ομως ν’ αντιλαμβανόμαστε την κοινή μας μοίρα και να αγωνιζόμαστε μαζί, κάνουμε ότι δεν τους βλέπουμε.

Πριν λίγες εβδομάδες, ένα αλιευτικό με εκατοντάδες μετανάστες/στριες βυθίστηκε έξω από την Πύλο. Οι καταμετρημένοι νεκροί 84, εκατοντάδες οι αγνοούμενοι.

Όλα καλά λοιπόν…

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΑΝΤΙ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΕ-ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ-ΜΕΤΑΝΑΣΤ[ΡΙ]ΩΝ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΑ

Στηρίζουμε την διαδήλωση ενάντια στο κρατικό έγκλημα στην Πύλο | Πέμπτη 13/7, 19:00 Ομόνοια

Μολόχα – Συνέλευση για αυτοοργάνωση, αντίσταση, αλληλεγγύη στα Νότια

επικοινωνία: moloha_notia@espiv.net

Καθημερινά βιώνουμε την υποτίμηση των ζώων μας. Το κράτος κάνει πλάτες στα αφεντικά με την συνεχή κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων και την καταστολή σε όσους αντιδρούν, ακόμη και με φακέλωμα των συνδικαλιστών. Τα αφεντικά με την σειρά τους κάνουν λάστιχο τις σχέσεις εργασίας με εξοντωτικά ωράρια και αδήλωτη εργασία. Και όσο αυτοί πλουτίζουν, ο μισθός μας δεν αρκεί ούτε για τα αναγκαία ( ρεύμα, τρόφιμα, ενοίκιο κλπ ). Για εμάς δεν είναι απλά μια επέτειος.

ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

‘ΌΛΕΣ, ΟΛΟΙ, ΟΛΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

-10:00 πμ, Προ-συγκέντρωση στο Υπόστεγο για κοινό κατέβασμα (25ης Μαρτίου 38 – Αργυρούπολη)

-11:00 πμ, Συγκέντρωση στα Προπύλαια

Μολόχα – Συνέλευση για Αυτοοργάνωση, Αντίσταση, Αλληλεγγύη στα Νότια

Μετά από ένα πρώτο κύκλο συζητήσεων, τα άτομα που ανταποκριθήκαμε στα αρχικά καλέσματα (1 [1], 2 [2], 3 [3]) αποφασίσαμε την δημιουργία συνέλευσης που θα δραστηριοποίειται στις γειτονιές των Νοτίων.

Ως «Μολόχα – Συνέλευση για αυτοοργάνωση/αντίσταση/αλληλεγγύη στα Νότια» θέλουμε να απευθύνουμε ένα ακόμα ανοικτό κάλεσμα σε όποιο άτομο επιθυμεί να συμμετέχει στην συνέχιση των διαδικασιών της πολιτικής συγκρότησης του εγχειρήματος την Κυριακή 12/3 και ώρα 15:00 στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο (25ης Μαρτίου 38).

Μολόχα – Συνέλευση για αυτοοργάνωση/αντίσταση/αλληλεγγύη στα Νότια

τα αρχικά καλέσματα:
https://athens.indymedia.org/post/1621432/ 1η συνάντηση /5.11.22
https://athens.indymedia.org/post/1621620/ 2η συνάντηση /12.11.22
https://athens.indymedia.org/post/1621843/ 3η συνάντηση /20.11.22
https://athens.indymedia.org/post/1621972/ 4η συνάντηση /27.11.22