Συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία Ηλιούπολης (πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως), Σάββατο 05/04, στις 19:00.

Ούτε στην Ηλιούπολη, ούτε πουθενά
Καμία ομοφοβική επίθεση δεν θα μείνει αναπάντητη

Με αφορμή κάποια πρόσφατα συμβάντα ομοφοβικής βίας στην Ηλιούπολη, θα θέλαμε να καταστήσουμε σαφές ότι κανένα τέτοιο περιστατικό δεν θα γίνει ανεκτό, ούτε στις γειτονιές αυτές, αλλά ούτε και πουθενά. Άλλωστε, η ομοφοβική και συνολικότερα η πατριαρχική βία δεν παρουσιάζεται μόνο σε μια περιοχή, αλλά αποτελεί ένα καθημερινό βίωμα για πάρα πολλές/-ά/-ούς από εμάς, για φίλους, για γνωστά και για γειτόνισσές μας. Άνθρωποι που περπατούν στον δρόμο, στοχοποιούνται από το πουθενά και γίνονται αποδέκτες σωματικής και ψυχολογικής βίας, πογκρόμ επιθέσεων με χλευασμούς, βρισιές, απειλές και ξυλοδαρμούς, απλά και μόνο επειδή από ορισμένους θεωρείται ότι το φέρσιμό τους, η εμφάνισή τους ή το ντύσιμό τους (που άλλοτε συνάδει με την έμφυλη ταυτότητά τους και άλλοτε όχι) δεν ευθυγραμμίζεται/συμβαδίζει με τα κυρίαρχα πρότυπα. Ο φόβος που νιώθουν οι θηλυκότητες, τα μη-δυαδικά, τα μη ετεροφυλόφιλα και τα τρανς άτομα αποτελεί ακόμα μια συνέπεια της πατριαρχίας, η οποία είναι το αίτιο για τον καθημερινό σεξισμό, την έμφυλη βία, τις κακοποιήσεις καιτις γυναικοκτονίες που συμβαίνουν, όχι μόνο στον δρόμο και στο δημόσιο πεδίο, αλλά και εντός των σπιτιών, των χώρων εργασίας, των σχολείων κλπ. Αμέτρητα είναι τα περιστατικά που μένουν στην αφάνεια. Ωστόσο, δύο εξ αυτών έχουν σημαδέψει τιςγειτονιές μας: Το 2021 19χρονη κατήγγειλε με τη βοήθεια αλληλέγγυας κοπέλας τον μπάτσο Δημήτρη Μπουγιούκο και άλλους δύο άντρες (σύντροφος και πατέρας της) οι οποίοι την εξέδιδαν, την βίαζαν και την κακοποιούσαν συστηματικά σε σπίτι στην Ηλιούπολη, ενώ το 2022 γυναίκα ξυλοκοπήθηκε από τον σύντροφό της στην Αργυρούπολη, κάτι που τελικά οδήγησε στον θάνατό της.

Μπορεί να επικρατεί η αντίληψη ότι ζούμε σε μια κοινωνία συμπερίληψης και ανοχής στη διαφορετικότητα και ότι το καθένα μας μπορεί να εκφράζεται όπως επιθυμεί. Περιστατικά, όμως, όπως τα παραπάνω έρχονται να μας υπενθυμίζουν και να επιβεβαιώνουν ότι στην πραγματικότητα η κοινωνία ήταν και παραμένει έντονα πατριαρχική και ότι η καθημερινότητα πολλών από εμάς, κάθε άλλο παρά ελεύθερη είναι. Στην εδραίωση και τη διαιώνιση αυτής της κατάστασης συντελεί η άνοδος της ακροδεξιάς, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η σύγχρονη ακροδεξιά προκειμένου να συσπειρώσει τους απογοητευμένους από τις πολιτικές λιτότητας και εξαθλίωσης που επέβαλλαν είτε οι δεξιές είτε οι αριστερές κυβερνήσεις, προωθεί μια σταυροφορία ενάντια στην υποτιθέμενη «woke ατζέντα», την οποία έχει αναγορεύσειως πηγή όλων των κακών. Έτσι, μαζί με τις ρατσιστικές, ξενοφοβικές και συντηρητικές ιδέες, κατασκευάζεται μία «αντι-woke ατζέντα», η οποία παρουσιάζεται τεχνηέντως ως προασπιστής των πατροπαράδοτων δυτικών αξιών και ηθών και ανακηρύσσει αυθαίρετα τους αγώνες ενάντια στην πατριαρχία, τις μετανάστριες/-ες/-ά, τους «αλλόθρησκους», τους γκέι και τις λεσβίες, τα queer και trans άτομα και τη ΛΟΑΤΚΙ+κοινότητα, σε παράγοντες όξυνσης όλων των κοινωνικών προβλημάτων. Προφανώς, όλες, όλοι και όλα μας καταλαβαίνουμε πως αυτό δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια μπαρούφα! Από τη μεριά μας, γνωρίζουμε ότι οι εχθροί μας δεν βρίσκονται ανάμεσα στους καταπιεσμένους/-ες/-α αυτού του κόσμου, αφού με αυτούς βρισκόμαστε στην ίδια θέση/πλευρά. Εχθροί μας είναι οι τραπεζίτες που κάνουν εξώσεις, τα αφεντικά που μας εκμεταλλεύονται άγρια και πλουτίζουν στις πλάτες μας, η κρατική πολιτική που δολοφονεί σε ράγες, νοσοκομεία και σύνορα, η αστυνομία που καταστέλλει κάθε αντίδραση, η ματσίλα και η πατριαρχία που καθημερινά μας καταπιέζει και καθιστά την καθημερινότητά μας ακόμα πιο ανελεύθερη.

Δεν θα κάτσουμε με τα χέρια σταυρωμένα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το καθένα/καθεμιά/καθένας από εμάς απαιτούν συλλογικές απαντήσεις. Αγωνιζόμαστε συλλογικά, ενάντια στην κουλτούρα που απαντάει με το δόγμα «κοίτα τη δουλειά σου», ώστε καθένα μας να μπορεί να κυκλοφορήσει ελεύθερα στις γειτονιές μας, και παντού, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, σεξουαλικότητας, έμφυλης ταυτότητας, ντυσίματος, ιδιοσυγκρασίας, σωματικής διάπλασης, αρτιμέλειας, ψυχικής κατάστασης, εθνικότητας. Δεν πρόκειται να κάτσουμε σπίτια μας επειδή έχει γίνει trend η ματσίλα, ούτε επειδή κάποιοι θεωρούν κανονικό το να τραμπουκίζουν κόσμο. Επίσης, δεν εμπιστευόμαστε το κράτος για να μας προστατέψει. Δεν θέλουμε στις γειτονιές μας παραπάνω μπάτσους (καλή ώρα όπως ο Μπουγιούκος που επέστρεψε στο σώμα…), ούτε περισσότερες κάμερες, ούτε περαιτέρω επιτήρηση. Ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλα μας και όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό καλά θα κάνουν να το βουλώσουν. Αντιμετωπίζουμε από κοινού και με αλληλεγγύη, κόντρα στην αδιαφορία και τον ατομισμό, όλα τα περιστατικά πατριαρχικής επιβολής πάνω στα σώματά μας. Για κάθε ένα από εμάς που επιχειρούν να χτυπήσουν, θα βγαίνουν δεκάδες άλλα μπροστά, στο πλευρό του, για να το υπερασπιστούν.

Σε πλατείες, δρόμους, σχολεία και λεωφορεία θέλουμε να είμαστε ελεύθερα και όχι γενναία

Καμία μόνη, κανένα μόνο, κανένας μόνος ενάντια στον φόβο

Χτίζουμε κοινότητες αλληλεγγύης και αγώνα ενάντια στην πατριαρχία και κάθε εξουσία

Αλληλέγγυα, Αλληλέγγυες, Αλληλέγγυοι ενάντια στην πατριαρχική βία

Προηγούμενη παρέμβαση –> https://ypostego.wordpress.com/2025/03/05/paremvasi-agiamavra-1-3-2025/

Σε απάντηση πρόσφατων ομοφοβικών επιθέσεων στην περιοχή της Ηλιούπολης, το Σάββατο 1 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε, στη γειτονιά της Αγίας Μαύρας, μαζική παρέμβαση από 40-45 συντρόφια. Μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα, έγινε αφισοκόλληση, πετάχτηκαν τρικάκια και φωνάχτηκαν αντιπατριαρχικά και αντισεξιστικά συνθήματα. Ο κόσμος της περιοχής έδειξε ενδιαφέρον και ανταποκρίθηκε θετικά.

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ, ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ

Αλληλέγγυα, Αλληλέγγυες, Αλληλέγγυοι ενάντια στην πατριαρχία

Το κείμενο της παρέμβασης:

Ούτε στην Ηλιούπολη, ούτε πουθενά
Καμία ομοφοβική επίθεση δεν θα μείνει αναπάντητη

Με αφορμή κάποια πρόσφατα συμβάντα ομοφοβικής βίας στην Ηλιούπολη, θα θέλαμε να καταστήσουμε σαφές ότι κανένα τέτοιο περιστατικό δεν θα γίνει ανεκτό, ούτε στις γειτονιές αυτές, αλλά ούτε και πουθενά. Άλλωστε, η ομοφοβική βία δεν παρουσιάζεται μόνο σε μια περιοχή, αλλά αποτελεί ένα καθημερινό βίωμα για πάρα πολλές/-ά/-ούς από εμάς, για φίλους, για γνωστά και για γειτόνισσές μας. Άνθρωποι που περπατούν στον δρόμο, στοχοποιούνται από το πουθενά και γίνονται αποδέκτες σωματικής και ψυχολογικής βίας, πογκρόμ επιθέσεων με χλευασμούς, βρισιές, απειλές και ξυλοδαρμούς, απλά και μόνο επειδή από ορισμένους θεωρείται ότι το φέρσιμό τους, η εμφάνισή τους ή το ντύσιμό τους (που άλλοτε συνάδει με την έμφυλη ταυτότητά τους και άλλοτε όχι) δεν ευθυγραμμίζεται/συμβαδίζει με τα κυρίαρχα πρότυπα. Ο φόβος που νιώθουν οι θηλυκότητες, τα μη-δυαδικά και τα μη-ετεροφιλόφυλα άτομα αποτελεί ακόμα μια συνέπεια της πατριαρχίας, η οποία είναι το αίτιο για τον καθημερινό σεξισμό, την έμφυλη βία, τις κακοποιήσεις και τις γυναικοκτονίες που συμβαίνουν, όχι μόνο στον δρόμο και στο δημόσιο πεδίο, αλλά και εντός των σπιτιών, των χώρων εργασίας, των σχολείων κλπ. Αμέτρητα είναι τα περιστατικά που μένουν στην αφάνεια. Ωστόσο, δύο εξ αυτών έχουν σημαδέψει τις γειτονιές μας: Το 2021 19χρονη κατήγγειλε με τη βοήθεια αλληλέγγυας κοπέλας τον μπάτσο Δημήτρη Μπουγιούκο και άλλους δύο άντρες (σύντροφος και πατέρας της) οι οποίοι την εξέδιδαν, την βίαζαν και την κακοποιούσαν συστηματικά σε σπίτι στην Ηλιούπολη, ενώ το 2022 γυναίκα ξυλοκοπήθηκε από τον σύντροφό της στην Αργυρούπολη, κάτι που τελικά οδήγησε στον θάνατό της.

Μπορεί να επικρατεί η αντίληψη ότι ζούμε σε μια κοινωνία συμπερίληψης και ανοχής στη διαφορετικότητα και ότι το καθένα μας μπορεί να εκφράζεται όπως επιθυμεί. Περιστατικά, όμως, όπως τα παραπάνω έρχονται να μας υπενθυμίζουν και να επιβεβαιώνουν ότι στην πραγματικότητα η κοινωνία ήταν και παραμένει έντονα πατριαρχική και ότι η καθημερινότητα πολλών από εμάς, κάθε άλλο παρά ελεύθερη είναι. Στην εδραίωση και τη διαιώνιση αυτής της κατάστασης συντελεί η άνοδος της ακροδεξιάς, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η σύγχρονη ακροδεξιά προκειμένου να συσπειρώσει τους απογοητευμένους από τις πολιτικές λιτότητας και εξαθλίωσης που επέβαλλαν είτε οι δεξιές είτε οι αριστερές κυβερνήσεις, προωθεί μια σταυροφορία ενάντια στην υποτιθέμενη «woke ατζέντα», την οποία έχει αναγορεύσει ως πηγή όλων των κακών. Έτσι, μαζί με τις ρατσιστικές, ξενοφοβικές και συντηρητικές ιδέες, κατασκευάζεται μία «αντι-woke ατζέντα», η οποία παρουσιάζεται τεχνηέντως ως προασπιστής των πατροπαράδοτων δυτικών αξιών και ηθών και ανακηρύσσει αυθαίρετα τους αγώνες ενάντια στην πατριαρχία, τις μετανάστριες/-ες/-ά, τους «αλλόθρησκους», τους γκέι και τις λεσβίες, τα queer και trans άτομα και τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, σε παράγοντα όξυνσης όλων των κοινωνικών προβλημάτων. Προφανώς, όλες, όλοι και όλα μας καταλαβαίνουμε πως αυτό δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια μπαρούφα! Από τη μεριά μας, γνωρίζουμε ότι οι εχθροί μας δεν βρίσκονται ανάμεσα στους καταπιεσμένους/-ες/-α αυτού του κόσμου, αφού με αυτούς βρισκόμαστε στην ίδια θέση/πλευρά. Εχθροί μας είναι οι τραπεζίτες που κάνουν εξώσεις, τα αφεντικά που μας εκμεταλλεύονται άγρια και πλουτίζουν στις πλάτες μας, η κρατική πολιτική που δολοφονεί σε ράγες, νοσοκομεία και σύνορα, η αστυνομία που καταστέλλει κάθε αντίδραση, η ματσίλα και η πατριαρχία που καθημερινά μας καταπιέζει και καθιστά την καθημερινότητά μας ακόμα πιο ανελεύθερη.

Δεν θα κάτσουμε με τα χέρια σταυρωμένα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το καθένα/καθεμιά/καθένας από εμάς απαιτούν συλλογικές απαντήσεις. Αγωνιζόμαστε συλλογικά, ενάντια στην κουλτούρα που απαντάει με το δόγμα «κοίτα τη δουλειά σου», ώστε καθένα μας να μπορεί να κυκλοφορήσει ελεύθερα στις γειτονιές μας, και παντού, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, σεξουαλικότητας, έμφυλης ταυτότητας, ντυσίματος, ιδιοσυγκρασίας, σωματικής διάπλασης, αρτιμέλειας, ψυχικής κατάστασης, εθνικότητας. Δεν πρόκειται να κάτσουμε σπίτια μας επειδή έχει γίνει trend η ματσίλα, ούτε επειδή κάποιοι θεωρούν κανονικό το να τραμπουκίζουν κόσμο. Επίσης, δεν εμπιστευόμαστε το κράτος για να μας προστατέψει. Δεν θέλουμε στις γειτονιές μας παραπάνω μπάτσους (καλή ώρα όπως ο Μπουγιούκος που επέστρεψε στο σώμα…), ούτε περισσότερες κάμερες, ούτε περαιτέρω επιτήρηση. Ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλα μας και όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό καλά θα κάνουν να το βουλώσουν. Αντιμετωπίζουμε από κοινού και με αλληλεγγύη, κόντρα στην αδιαφορία και τον ατομισμό, όλα τα περιστατικά πατριαρχικής επιβολής πάνω στα σώματά μας. Για κάθε ένα από εμάς που επιχειρούν να χτυπήσουν, θα βγαίνουν δεκάδες άλλα μπροστά, στο πλευρό του, για να το υπερασπιστούν.

Σε πλατείες, δρόμους, σχολεία και λεωφορεία θέλουμε να είμαστε ελεύθερα και όχι γενναία

Καμία μόνη, κανένα μόνο, κανένας μόνος ενάντια στον φόβο

Χτίζουμε κοινότητες αλληλεγγύης και αγώνα ενάντια στην πατριαρχία και κάθε εξουσία

Αλληλέγγυα, Αλληλέγγυες, Αλληλέγγυοι ενάντια στην πατριαρχία

Το Σάββατο 26/10 στις 21:00 θα πραγματοποιηθεί μπαρ οικονομικής ενίσχυσης για τα 32 διωκόμενα συντρόφια για την πορεία υπεράσπισης των καταλήψεων στις 19/7/2024. Το μπαρ θα γίνει στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο (25ης Μαρτίου 38).

Περισσότερα λόγια για την υπόθεση:

Την Παρασκευή 19/7/2024, είχε καλεστεί πανελλαδική μέρα δράσης υπεράσπισης των καταλήψεων. Στην Αθήνα εκείνη την ημέρα πραγματοποιήθηκε κεντρική πορεία, με αφετηρία την πλ. Βικτωρίας, διοργανωμένη από καταλήψεις, στέκια και συλλογικότητες. Ήδη από την προσυγκέντρωση υπήρχε πληθώρα ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων πέριξ της πλατείας. Η πορεία ξεκίνησε περικυκλωμένη από μπάτσους, με προκλητική συμπεριφορά. Δεν είχε περάσει πολύ ώρα, όταν στη γωνία Αχαρνών και Δεριγνύ τα ΜΑΤ επιτέθηκαν στον κόσμο με τον πλέον χαρακτηριστικό τους τρόπο: χρήση χημικών, κρότου λάμψης και ξύλο. Ακολούθησε κυνηγητό στα γύρω στενά, ενώ ΜΑΤ και ΔΡΑΣΗ χτυπούσαν ανελλιπώς οποιαδήποτε προσπάθεια ανασυγκρότησης του σώματος της πορείας. Ο απολογισμός ήταν 38 προσαγωγές, εκ των οποίων οι 32 μετατράπηκαν σε συλλήψεις (δύο εξ αυτών μέλη της συνέλευσής μας). Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν τα συντρόφια είναι: απόπειρα σωματικής βλάβης, οπλοκατοχή/οπλοχρησία, βία κατά υπαλλήλων, φθορά ξένης ιδιοκτησίας και απείθεια. Ακολούθησε κράτηση στη ΓΑΔΑ και στο Α.Τ. Μαραθώνα για 3 μέρες, μέχρι και τη Δευτέρα οπού αφέθηκαν.

Η οργάνωση πανελλαδικής μέρας δράσεων υπεράσπισης των καταλήψεων και η πορεία που ακολούθησε στην Αθήνα, ήταν μία απάντηση στις συνεχείς επιθέσεις που δέχονται οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και οι καταλήψεις. Λίγα μόνο παραδείγματα είναι: η πέμπτη εκκένωση και κατεδάφιση του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού Πολυτεχνείου, η δεύτερη εκκένωση του Κοινωνικού Κέντρου Ζιζάνια, η πέμπτη εκκένωση του Αναρχικού Στεκιού Utopia A.D στην Κομοτηνή και πολύ πρόσφατα, η εκκένωση του Παπουτσάδικου στο Χαϊδάρι και οι δύο απανωτές εκκενώσεις της Libertatia στη Θεσσαλονίκη. Αλλά γιατί θεωρούμε τόσο σημαντικές τις καταλήψεις; Οι καταλήψεις και γενικά οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι, δρουν σαν ορμητήριο των πολιτικών μας προταγμάτων, ενάντια στην ταξική εκμετάλλευση, τον φασισμό, την κρατική βαρβαρότητα, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και τις έμφυλες καταπιέσεις. Κόντρα στον θεσμό της ιδιοκτησίας, στις καταλήψεις διαμορφώνονται και δοκιμάζονται στην πράξη η αυτοοργάνωση, η αντιιεραρχία, η αντιεμπορευματικότητα και οι αδιαμεσολάβητες σχέσεις και αποτελούν ανάσες ελευθερίας μέσα στον αποπνικτικό αστικό ιστό. Μέσα σε αυτές πραγματοποιούνται πολιτικές εκδηλώσεις, συνελεύσεις, συλλογικές κουζίνες, δραστηριοποιούνται καλλιτεχνικές ομάδες και άλλα πολλά, ενώ ταυτόχρονα λειτουργούν ως στέγη για άτομα που είτε το έχουν ανάγκη, είτε το κάνουν ως μια ευρύτερη πολιτική επιλογή. Για όλους τους παραπάνω λόγους – και πολλούς ακόμα – αντιλαμβανόμαστε τις καταλήψεις ως εικόνα από το μέλλον που θα θέλαμε, ένα μέλλον χωρίς αφεντικά και κράτη. Για αυτό και βρίσκονται στο στόχαστρο των κρατικών κατασταλτικών μηχανισμών, όπως και κάθε κίνηση αλληλεγγύης και εγχείρημα προάσπισής τους.

Η γενικευμένη καταστολή είναι η στρατηγική του κράτους σε μια πολεμική περίοδο θανάτου, εξαθλίωσης και κατατρεγμών στο εξωτερικό και άγριας εκμετάλλευσης και φτωχοποίησης από το αυξημένο κόστος διαβίωσης, στο εσωτερικό που χαρακτηρίζεται από κοινωνική απογοήτευση και μιζέρια. Τους αγώνες που διεκδικούν και αμφισβητούν τα κυρίαρχα αφηγήματα, το κράτος επιχειρεί να τους φιμώσει και να τους απονομιμοποιήσει κοινωνικά. Προσφάτως, σε πανεπιστήμια (εισβολή μπάτσων στο ΑΠΘ μετά από παρέμβαση στον πρύτανη, όργιο καταστολής στο Κάτω Πολυτεχνείο στη βραδιά του ερευνητή) και στον δρόμο (συνεχείς επιθέσεις σε πορείες, βλ. πορεία ενάντια στην κρατική δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ, πορεία αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη ένα χρόνο μετά την έναρξη της γενοκτονίας) η μπατσοκρατία, η βία, οι συλλήψεις και οι διώξεις γίναν κανονικότητα αξιοποιώντας τις αλλαγές στον ποινικό κώδικα και στον κώδικα ποινικής δικονομίας, που μεταφράζονται σε δυσανάλογα αυστηρές ποινές και συνολικά σε ένα πιο αυταρχικό δικαστικό σύστημα. Η καταστολή είναι κομμάτι της σύγχρονης καπιταλιστικής βαρβαρότητας των δολοφονιών σε σύνορα και Α.Τ., των πογκρόμ και της καθημερινής βίας που βιώνουν τα πιο περιθωριοποιημένα εκμεταλλευόμενα και καταπιεσμένα κομμάτια της τάξης μας (Ρομά, μετανάστ(ρι)ες, τοξικοεξαρτημένα κ.α.) από τα σώματα ασφαλείας και το σοφρωνιστικό σύστημα. Το κράτος μην έχοντας να υποσχεθεί τίποτα πλέον, εφαρμόζει τις πολιτικές υποτίμησης και εξόντωσης με ραγδαιότητα.

Σε πείσμα των καιρών και παρά τις δυσμενείς συνθήκες που καλούμαστε να αντιμετωπίζουμε καθημερινά, θεωρούμε μονόδρομο το δυνάμωμα των συλλογικών αγώνων, με οριζόντιο χαρακτήρα που δημιουργούν ρήγματα και απειλές για την κυριαρχία και συμβάλλουν στην ικανοποίηση των αναγκών μας. Σε αυτή την κατεύθυνση, είναι αναγκαία η παρουσία μας στον δρόμο και εν γένει στον δημόσιο χώρο. Μόνο έτσι μπορούμε να αναδείξουμε ό,τι θέλουν να μείνει στην αφάνεια και να ταράξουμε τα νερά της «εύρυθμης» καθημερινότητας που αφήνει χώρο μόνο για εργασία και κατανάλωση. Αναπόσπαστο κομμάτι των συλλογικών μας αντιστάσεων και ισχυρό όπλο ενάντια στις διώξεις που βιώνουμε, είναι η έμπρακτη αλληλεγγύη που αποτελεί ανάχωμα στον φόβο και την ηττοπάθεια. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως σε αυτές τις δύσκολες καταστάσεις, το μόνο που έχουμε είναι ο ένας την άλλη. Όλοι/ες/α στα δικαστήρια της Ευελπίδων, την Πέμπτη 7/11/2024.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Μολόχα – Συνέλευση για Αυτοοργάνωση, Αντίσταση, Αλληλεγγύη στα Νότια

moloha_notia@espiv.net

Ανοιχτή Εκδήλωση Μνήμης για τον έναν χρόνο από την απώλεια του συντρόφου μας Λάρι

Ένας χρόνος από την ημέρα που έφυγε ο Λάρι (Θανάσης Αρμάος). Η απουσία του εξακολουθεί να βαραίνει το μυαλό και την καρδιά μας. Ένας χρόνος χωρίς τον φίλο και σύντροφό μας. Ένας χρόνος που μας λείπει η ψύχραιμη ματιά του και τα καθαρά λόγια του. Ένας χρόνος με ένα κενό που δεν αναπληρώνεται: στις συνελεύσεις, στις δράσεις, στις εκδηλώσεις, στα μαζέματα και στις ζωές μας.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα γίνει παρουσίαση έντυπης έκδοσης αφιερωμένης στη μνήμη του.

Σάββατο 28/9/2024 στις 18:00 στο Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο (25ης Μαρτίου 38).

Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο
25ης Μαρτίου 38 | ypostego@espiv.net | ypostego.wordpress.com

Στις 18/9 έφυγε από τη ζωή ο σύντροφος μας Λάρι. Καλούμε όσες/όσα/όσους βρέθηκαν δίπλα του, στη ζωή και στους αγώνες, συντρόφισσες, συντρόφια και συντρόφους, συλλογικότητες, φίλες/φίλους, συγγενείς, γείτονες. Για να εκφράσουμε και να μοιραστούμε τις σκέψεις μας, να μιλήσουμε και να ακούσουμε για εκείνον.

Κυριακή 5/11, 14:00
Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο
Στον χώρο στον οποίο ο ίδιος δραστηριοποιήθηκε για περισσότερα από 10 χρόνια και στον οποίο τον γνωρίσαμε και αγωνιστήκαμε από κοινού

Λάρι Θανάσης Αρμάος (1981-2023)

Για πάντα μέσα στις καρδιές μας
για πάντα δίπλα στους αγώνες μας
…για έναν κόσμο, ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης

Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αργυρούπολης Υπόστεγο
25ης Μαρτίου 38 | https://ypostego.wordpress.com
Για οποιαδήποτε επικοινωνία: ypostego@espiv.net