Τους τελευταίους μήνες ζούμε σε μια διαρκή συνθήκη αλλεπάλληλων «τυχαίων» ή «ακραίων» ή «αναπόφευκτων» γεγονότων. Ενδεικτικά αναφέρουμε την κρατική-καπιταλιστική δολοφονία στα Τέμπη, την δολοφονία μεταναστ[ρι]ών ανοιχτά της Πύλου, τις πυρκαγιές που ανενόχλητες κατέκαψαν δάση, σπίτια και άφησαν πίσω δεκάδες νεκρούς, την δολοφονία/πνιγμό ανθρώπου στο λιμάνι του Πειραιά και τώρα τον θάνατο ανθρώπων και την καταστροφή ολόκληρων περιοχών από το νερό και τη λάσπη.

Το κράτος, τώρα, περισσότερο από ποτέ, δεν ενδιαφέρεται ούτε για την ανθρώπινη ζωή ούτε για την φύση παρά μόνο για την διαιώνιση του ενώ οι ζωές των υποτελών τάξεων μετράνε όλο και λιγότερο στις εξισώσεις των κυρίαρχων. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι εν μέσω της πυρκαγιάς στη Δαδιά και ενώ ο κρατικός μηχανισμός έδειχνε ανήμπορος να επέμβει επέλεγε να επιτεθεί σε χώρους αντίστασης, αυτοοργάνωσης και αγώνα (Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Άνω-Κάτω Πατησίων, Κατάληψη Ζιζάνια, Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πολυτεχνείου) και μέσω κυβερνητικών στελεχών και πρωθυπουργού να πει ότι για τις φωτιές ευθύνονται οι μετανάστες.. Σε ευθυγράμμιση με τα αφεντικά τους τα κρατικοδίαιτα ΜΜΕ ύφαιναν και πάλι την υπερασπιστική γραμμή της κυβέρνησης κλείνοντας παράλληλα το μάτι στη δράση φασιστοειδών που ανέλαβαν τον ρόλο σερίφη. Τέλος ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας στρέφεται σε ρατσιστικές και ξενοφοβικές αντιλήψεις και συστρατεύεται με διαφόρων τύπων φασιστικές εφεδρείες αντί να στρέψει την οργή του εκεί που βρίσκεται ο εχθρός, στα υπουργεία και στα πολυτελή γραφεία.

Σε αυτή τη ζοφερή συνθήκη επιλέγουμε να μη βυθιστούμε στην κατάθλιψη και τη σιωπή. Προσπαθούμε, εκτός των άλλων, με τις δυνάμεις μας, να σπείρουμε στις περιοχές μας μηνύματα οργής και αντίστασης ενάντια σε αυτούς που κατατρώνε καθημερινά τις ζωές και μηνύματα αλληλεγγύης και στήριξης σε όλες τις αγωνιζόμενες, όλους τους κατατρεγμένους.

Αντικρατικός, αντιφασιστικός, αντιρατσιστικός, αντισεξιστικός αγώνας σε όλες τις γειτονιές

Μολόχα – Συνέλευση για αυτοοργάνωση, αντίσταση, αλληλεγγύη στα Νότια
επικοινωνία: moloha_notia@espiv.net

Την Πέμπτη 22/6 κρεμάσαμε δύο πανό σε γειτονιές των νοτίων (Αργυρούπολη και Ηλιούπολη) για το έγκλημα στην Πύλο που οδήγησε στην δολοφονία εκαντοντάδων μεταναστριών και μεταναστών.

Ο πόλεμος προς τις εκτοπισμένες και τους εκτοπισμένους που διεξάγεται τα τελευταία χρόνια στα θαλάσσια και χερσαία σύνορα έχει όνομα. Λέγεται ευρωπαική και ελληνική μεταναστευτική πολιτική και περιλαμβάνει την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών στα συνορα ως εισβολή, «επιχειρήσεις απώθησης (pushbacks) στο Αιγαίο και παρανομοποίηση/εκγλεισμό όσων διασωθούν. Το Ελληνικό Λιμενικό πρωτοστατεί στον πόλεμο αυτό. Οργανώνει και πραγματοποιεί τα pushbacks και πολλές φορές οδηγεί στον πνιγμό μετανάστ@. Και σε αυτό το ναυάγιο φαίνεται ξεκάθαρα ο ρόλος του λιμενικού, όσο και αν οι κρατικές αρχές μαζί με τα ΜΜΕ εξαπολύουν ψέμματα για να ξεπλύνουν το αίμα τόσων ανθρώπων από τα χέρια τους. Μπόλικη εθνική ασφάλεια και ρατσισμό και ολίγη από υποκρισία εθνικού πένθους περιλαμβάνει το αφήγημα που ορίζει την ατζέντα του δημόσιου λόγου συγκαλύπτοντας την μεγαλύερη δολοφονία μεταναστ(ρι)ών (και γενικότερα το μεγαλύτερο ναυάγιο) που έχει συμβεί στην ανατολική μεσόγειο. Δολοφονία προλετάριων που αναζητούσαν μία καλύτερη ζωή.

Η κατάσταση των τελευταίων ετών δείχνει ότι οι ταξικοί διαχωρισμοί διαρκώς μεγαλώνουν και αυξάνεται ο αριθμός όλων αυτών που θεωρούνται περιττοί/ες/α από τον καπιταλισμό. Οι μη έχοντες, είτε ντόπιες είτε μετανάστες/τριες, αλλα ειδικά οι άνθρωποι χωρίς χαρτιά, αντιμετωπιζόμαστε φανερά ως αριθμοί, συχνά αμελητέοι στις εξισώσεις τους. Στα εργοτάξια, στα νοσοκομεία, στις ράγες, στις θάλασσες, οι ζωές μας υπολογίζονται με βάση το κόστος και το όφελος, με βάση τα καπιταλιστικά κέρδη και τα εθνικά συμφέροντα.

Ντόπιες/οι/α και μετανάστες/τριες/α να αντισταθούμε στην εντεινόμενη υποτίμηση των ζωών μας, συλλογικά και μακριά από τους πλαστούς διαχωρισμούς που μας επιβάλλουν οι απο τα πάνω. Να σπάσουμε το τείχος της αδιαφορίας και του κυνισμού, απέναντι στην θανατοπολιτική που εφαρμόζεται. Να βεθούμε με αποφασιστικότητα απέναντι στον φανερό και συγκαλυμμένο ρατσισμό της ελληνικής κοινωνίας.

Και στα Τέμπη και στην Πύλο,οι δολοφόνοι είναι οι ίδιοι.

Φράχτης Έβρου – Pushbacks – Λιμενική Αρχή, Δολοφονία είναι η Μεταναστευτική Πολιτική

Μολόχα – Συνέλευση για αυτοοργάνωση,αντίσταση, αλληλεγγύη στα νότια

moloha_notia@espiv.net

Καθημερινά βιώνουμε την υποτίμηση των ζώων μας. Το κράτος κάνει πλάτες στα αφεντικά με την συνεχή κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων και την καταστολή σε όσους αντιδρούν, ακόμη και με φακέλωμα των συνδικαλιστών. Τα αφεντικά με την σειρά τους κάνουν λάστιχο τις σχέσεις εργασίας με εξοντωτικά ωράρια και αδήλωτη εργασία. Και όσο αυτοί πλουτίζουν, ο μισθός μας δεν αρκεί ούτε για τα αναγκαία ( ρεύμα, τρόφιμα, ενοίκιο κλπ ). Για εμάς δεν είναι απλά μια επέτειος.

ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

‘ΌΛΕΣ, ΟΛΟΙ, ΟΛΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

-10:00 πμ, Προ-συγκέντρωση στο Υπόστεγο για κοινό κατέβασμα (25ης Μαρτίου 38 – Αργυρούπολη)

-11:00 πμ, Συγκέντρωση στα Προπύλαια

Μολόχα – Συνέλευση για Αυτοοργάνωση, Αντίσταση, Αλληλεγγύη στα Νότια