Καθημερινά βιώνουμε σε όλες τις πτυχές της ζωής μας τη βία του κράτους και του κεφαλαίου. Τα παραδείγματα πολλά… εξευτελιστικές τιμές σε βασικά τρόφιμα στο σουπερμάρκετ και στο ρεύμα, σπαστά ωράρια, μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, νομιμοποίηση της 6ήμερης εργασίας, εξώσεις… Κράτος, κεφάλαιο και αφεντικά μας ρουφάνε τον ιδρώτα με σκοπό την μεγιστοποίηση των κερδών τους. Η επίθεση που δεχόμαστε πάνω στις ζωές μας ήταν και παραμένει στόχος όλων των κυβερνητικών πολιτικών, ανεξαρτήτως δεξιάς ή αριστερής ιδεολογίας.

Οι «λύσεις» που προτείνουν οι διαχειριστές του κράτους και του κεφαλαίου μέσω των δήθεν αυξήσεων στον κατώτατο μισθό είναι ανεπαρκείς μπροστά στις αυξήσεις στο κόστος ζωής και στα πραγματικά μας προβλήματα, ενώ στόχο έχουν μόνο να μας κάνουν να σωπάσουμε. Είναι γεγονός ότι η συνεχόμενη και μεθοδευμένη αυτή βία μας εξαντλεί, μας τραυματίζει, δολοφονεί τους ανθρώπους της τάξης μας στους χώρους εργασίας (όπως και βλέπουμε με τα πρόσφατα εργατικά ατυχήματα, τα οποία όλο και πληθαίνουν) και σίγουρα η βία που δεχόμαστε δεν τελειώνει εκεί.

«Δυστυχήματα» σε ράγες και νοσοκομεία, πνιγμοί στις θάλασσες, κρατικές δολοφονίες σε δρόμους, μέσω ή και έξω από τα τμήματα, μάταιες απόπειρες συγκάλυψης, έρχονται συνεχώς για να μας υπενθυμίσουν ότι οι ζωές μας είναι αναλώσιμες στο βωμό του κέρδους. Μπροστά στην ζοφερή καθημερινότητα που βιώνουμε είναι αναγκαίο να μην σιωπήσουμε, αλλά να αντισταθούμε συλλογικά και αδιαμεσολάβητα.

Απέναντι στη μοιρολατρία και την υποταγή, συλλογικές ακηδεμόνευτες αντιστάσεις σε κάθε πτυχή της ζωής μας

Όλες/όλα/όλοι στους δρόμους στην γενική απεργία την Τετάρτη 9 Απριλίου

Τον πόλεμο τον ζούμε κάθε μέρα εδώ, πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών

Μολόχα – Συνέλευση για Αυτοοργάνωση, Αντίσταση, Αλληλεγγύη στα Νότια

moloha_notia@espiv.net